مىدارد از جهت كفاره خواب رفتن و چرا واجبست كه آن روز را روزه بدارد از جهت آن كه نماز خفتن نكرده است تا نصف شب .
و كلينى رحمه الله روايت كرده است در حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه اگر شخصى بخواب رود و نماز خفتن نكرده باشد و تا نصف شب بيدار نشود حضرت فرمودند كه آن نماز را مىكند و روزش روزه مىگيرد و اين عبارات مضطربه را صدوق ممكن است كه از اين خبر بر داشته باشد يا خبرى ديگر به او رسيده باشد .
و در حديث موثق كالصحيح وارد شده است از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه نه آن بود كه امّت من در مشقت مىافتادند هر آينه نماز خفتن را امر مىكردم كه بعد از ثلث شب به جا آورند يا چون به جا آورند ثلث شود و تا نصف شب مرخصى و آن غسق ليل است كه حق سبحانه و تعالى مقرّر ساخته است پس چون نصف شود و نماز خفتن نكرده باشد دو فرشته « او » را ندا مىكنند كه هر كه خواب رود و نماز خفتن را نكرده باشد تا نصف شب پس چشمهاى او بخواب نرود يعنى بميرد چون خواب از لوازم حياتست يا به مرض بىخوابى مبتلا شود .
و در حديث موثق كالصحيح وارد است كه نماز خفتن را تا ثلث شب مىتوان كرد يا تا نصف شب و چون از ثلث در گذرد تضييع است چون در وقت فضيلت به جا نياورده است يا چون به نصف شب رسيده و نكرده است ضايع كرده است نماز را و معاقب خواهد بود و احاديث صحيحه متكثره وارد شده است كه نماز شبرا كه شام و خفتن باشد تا صبح مىتوان كرد و جمع بين الاخبار چنين است كه نماز شام را از ذهاب حمره مشرقى تا ذهاب حمره مغربى وقت فضيلت است و تا ربع شب نيز مىتوان كرد به اندك مشقتى و كارى كه داشته باشد و بعد از

158