صحيحه تا ثلث شب نيز وارد شده است و خواهد آمد در باب وقوف در مشعر و احاديث بلفظ امر وارد شده است و اقل مراتب آن استحبابست و مراد مصنف نيز وجوب يا استحبابست اگر چه عبارت قاصر است و چون در باب خود بيان خواهد كرد در اينجا مساهله نموده است .
( و روى بكر بن محمّد عن ابى عبد الله صلوات الله عليه انّه ساله سائل عن وقت المغرب فقال انّ الله تبارك و تعالى يقول فى كتابه لإبراهيم عليه السّلام * ( فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْه اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي ) * فهذا اوّل اللَّيل و اخر ذلك غيبوبة الشّفق و اوّل وقت العشاء الآخرة ذهاب الحمرة و اخر وقتها إلى غسق اللَّيل يعنى نصف اللَّيل ) و بسند صحيح از بكر ازدى منقول است كه شخصى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه سؤال كرد از وقت شام پس حضرت فرمودند كه حق سبحانه و تعالى در كتاب خود فرمودند در حكايت حضرت ابراهيم عليه السّلام كه چون شب او را فرا گرفت كوكبى را ديد و گفت بر سبيل استفهام يا حكايت اقوال قوم كه اين پروردگار منست يعنى بنا بر گفته شما و بعد از آن دليل فرمودند كه چون حادثست و محل حوادثست محالست كه واجب الوجود بالذات باشد و غرض از ذكر آيه استشهاد است به آن كه حق سبحانه و تعالى فرمودند كه چون شب در آمد ستاره را ديد و مشهور آنست كه ستاره زهره بود چون غالبا حركت او با آفتاب است پس ديدن ستاره علامت دخول ليل است و غالبا بعد از ذهاب حمره ظاهر مىشود پس اين اول وقت شام است و آخر آن غايب شدن سرخى مغربست و اول وقت خفتن بر طرف شدن اين سرخيست و آخر وقت نماز خفتن ظلمت شديد شبست و آن نصف شبست .
و در حديث حسن كالصحيح از شهاب منقولست كه حضرت امام

156