مراد از نماز وسطى نماز جمعه است يا اعم از جمعه و ظهر ساير ايّام و در حديث حسن كالصحيح وارد است از عبد الله بن سنان كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه اين آيه را چنين خوانده‌اند كه « حافظوا على الصلوات و الصلاة الوسطى صلاة العصر » و محتمل است كه اين حديث را حمل بر اين كنيم كه هر دو صلاة وسطىاند اگر چه ظهر هم باشد چون هر دو در ميان نمازهاى جهريّه واقعند يا در ميان روز واقع مىشوند خصوصا هر گاه نسخه چنين باشد كه و الصّلاة الوسطى و صلاة العصر چنان كه گذشت و در اين صورت صادقست كه حق سبحانه و تعالى امر به محافظت او كرده است و اما آن كه از احبّ صلاة است دلالت ندارد بر آن كه او محبوبتر باشد بلكه دلالتش بر غير اين اظهر است به اعتبار لفظ من و اگر نه مىبايست كه حضرت من را نگويند .
و اما بنا بر حديث آخر كه على بن ابراهيم در تفسيرش ذكر كرده است و واو ندارد ممكن است كه واو از قلم نسّاخ افتاده باشد و بر تقدير عدم و او از آيه ظاهر شود كه صلاة عصر وسطى باشد و از حديث ظاهر شود كه ظهر صلاة وسطى است پس هر دو صلاة وسطى باشند به آيه و حديث و شكى نيست در آن كه حكمتى هست در مخفى بودن آن پس اوّل محافظت است بر نماز جمعه و ظهر و عصر تا بىدغدعه عمل به آيه كرده باشند و در فقه رضوى مذكور است كه اول نمازى كه حق سبحانه و تعالى واجب گردانيد ظهر روز جمعه بود و مشعر است به آن كه جمعه وسطى است بمعنى افضل و الله تعالى يعلم .
( وامّا صلاة المغرب فهى السّاعة الَّتى تاب الله عزّ و جلّ فيها على ادم عليه السلام و كان ما بين ما اكل من الشّجرة و بين ما تاب الله عزّ و جلّ عليه ثلاثمائة بسنة من ايّام الدّنيا و فى ايّام الآخرة يوم كالف سنة ما بين العصر إلى العشاء و صلَّى ادم عليه السلام ثلث ركعات ركعة

126