مقسوم عليه تمام شد و حاصلش اين صورت است كه بعد از محو و اثبات ثبت شده است 127 و باقي ماند از اين عمل عمل يك نسبت به يك ربع كه از مقسوم عليه است و لكن چون كسر بود او را در ذهن حفظ كن تا بعد عملش تمام شود پس نقل كرديم صورت مقسوم عليه را بعينه به جانب يمين به حيثيتى كه برابر شد اوّل مرتبه مقسوم عليه با اول مرتبه مقسوم و جائز است كه مقسوم عليه نقل نشود و لكن مقسوم نقل به جانب يسار شود و بالجمله پس طلب كرديم عدد ثالثي را و آن دو بود زيرا كه اگر مثلا سه مىبود و او را ضرب در شش مىكرديم هيجده مىشد و ممكن نبود كه از صورت محاذى خود و آن چه در يسار او مىباشد نقصان كرد و بعبارة اخرى هيجده از دوازده كم نمىشود لهذا دو معين شد و ضرب در شش شد دوازده حاصل شد پس آن را در تحت دوازده ثبت كرديم دو در تحت دو و يك در تحت يك پس از دوازده ناقص شد چيزي نماند پس از آن دو را كه عدد ثالث بود

172