نام کتاب : مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) نویسنده : السيد محمد علي الأبطحي جلد : 1 صفحه : 28
و مانند اينها به كار مىبرند ، اگر انسان نداند يا مطمئن نباشد كه از چيز مست كننده اى كه روان است ساخته شده يا خود آن مست كننده است ، محكوم به طهارت مىباشد ، ولى طبق گفته بعضى از اهل فن ، موضوع محل تأمل است . ( مسأله 112 ) : اگر انگور يا آب انگور به خودى خود يا به سبب پختن جوش بيايد خوردن آن حرام ، و بنابر احتياط واجب محكوم به نجاست است . ( مسأله 113 ) : خرما و مويز و كشمش و آب آنها اگر جوش بيايند ، بنابر احتياط لازم بايد از آنها اجتناب كرد . 10 - فقاع ( مسأله 114 ) : فقاع - مشروبى است كه از جو گرفته مىشود و به آن آبجو مىگويند - حرام و نجس است ، و غير فقاع مانند آبى كه به دستور طبيب از جو مىگيرند و به آن ماء الشعير مىگويند ، در صورتى كه مسكر نباشد پاك است . 11 - عرق جنب از حرام ( مسأله 115 ) : بنابر احتياط واجب عرق جنب از حرام نجس است ، و نماز خواندن با آن جايز نيست ، چه در حال جماع عرق كند و چه پس از آن ، از مرد باشد يا زن ، از زنا باشد يا لواط يا نزديكى با حيوانات يا استمناء . ( مسأله 116 ) : اگر مرد هنگام حرام بودن نزديكى با زن - مانند روز ماه رمضان - با زن خود نزديكى كند ، بنابر احتياط لازم بايد از عرق خود اجتناب كند . ( مسأله 117 ) : اگر جنب از حرام بجاى غسل تيمم نمايد و پس از تيمم عرق كند ، حكم آن عرق حكم عرق پيش از تيمم است . ( مسأله 118 ) : كسى كه از حرام جنب شده سپس با حلال خود نزديكى كند ، احتياط لازم است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد . و چنانچه اول با حلال خود نزديكى كند سپس مرتكب حرام شود ، سزاوار است احتياط به
28
نام کتاب : مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) نویسنده : السيد محمد علي الأبطحي جلد : 1 صفحه : 28