نام کتاب : غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) نویسنده : السيد اليزدي جلد : 1 صفحه : 510
بارتماس عمدى روزه را باطل كند در غير روزه رمضان وروزه واجب معين هر گاه در حال مكث زير اب يا در حال بيرون اوردن سر از اب قصد غسل كند صحيح است بخلاف روزه رمضان كه صحت غسل در حال مكث مشكل است زيرا كه بعد از بطلان روزه هم امساك از مفطرات واجب است بلكه صحت غسل در حال بيرون امدن نيز مشكل است زيرا كه نظير نماز در مكان غصبى است در حال خروج با انكه دخول عمدى باشد ونهى سابق باقى است وباين جهت در واجب معين نيز صحت غسل در حال مكث يا خروج مشكل است ( مسألة 45 ) اگر صائم در اب مغصوب بقصد غسل ارتماس كند با نسيان روزه وغصب غسل وروزه اش صحيح است وبا التفات بهر دو ويا با التفات بروزه ونسيان غصب هر دو باطل است وبا التفات بغصب ونسيان روزه غسل باطل وروزه اش صحيح است ( مسألة 46 ) اگر نداند ارتماس مفطر است وبعمل اورد روزه باطل است ( مسألة 47 ) باطل نمىشود روزه بفرو رفتن در برف يا گل شل ( مسألة 48 ) كسيكه شك كند كه ارتماس كرده يا نه بنابر عدم گذارد ( هشتم ) از مفطرات باقى ماندن بر جنابت است تا صبح عمدا واين مفطر مختص روزه رمضان وقضاء ان است نه در ساير اقسام روزه واجب ومندوب بنابر اقوى هر چند احوط اجتناب از ان است بخصوص هر گاه روزه واجب معين باشد يا موسع بخلاف باقى ماندن بر جنابت بدون عمد كه موجب بطلان نيست مگر در قضاء رمضان بنابر اقوى هر چند احوط الحاق مطلق واجب غير معين بان است واما واجب معين چه رمضان باشد يا غير ان باطل نمىشود بان چنانچه باطل نمىشود باحتلام در روز هيچ روزه واجب باشد يا ندب معين باشد يا غير معين وفرق نيست در بطلان روزه ببقاء بر جنابت عمدا بين انكه بجماع در شب حاصل شده باشد يا باحتلام ونه بين انكه بعد از جنابت بيدار بماند تا صبح يا بعد از علم بجنابت با قصد غسل نكردن بخوابد وهر گاه جنب كند خود را پيش از فجر عمدا وقتيكه بقدر غسل يا تيمم زمان بصبح باقى نمانده باشد از بقاء جنابت محسوب است بخلاف وقتى كه بقدر تيمم فقط باقى باشد كه روزه اش صحيح است هر چند گناه كار است وهم چنين باطل مىشود روزه بباقى ماندن بر حيض يا نفاس تا صبح پس هر گاه از حيض يا نفاس پيش از فجر پاك شود بايد غسل كند يا تيمم كند وهر گاه هر دو را عمدا ترك كند روزه اش باطل است وظاهر اين است كه اين حكم مختص روزه رمضان باشد هر چند احوط الحاق قضاء ان است بلكه الحاق روزه هاى واجب بلكه مندوب بان احوط است
510
نام کتاب : غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) نویسنده : السيد اليزدي جلد : 1 صفحه : 510