responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : رسالهء نجاة العباد ( فارسي ) نویسنده : السيد الخميني    جلد : 1  صفحه : 326


مسأله 5 - شرط است كه اين كار و كشتار از زير گلو بشود و چنانچه از پشت سر ، كلهء حيوان را ببرند حرام مىشود ، بلى لازم نيست كه كارد را زير گلو بگذارند و ببرند ، بلكه اگر كارد را فرو كنند توى گردن حيوان و آن چهار چيز را ببرند حيوان حرام نمىشود .
مسأله 6 - چنانچه حلقوم را بريد و چيزهاى ديگر را نبريد تا آن كه حيوان مرد ، بريدن بعد از آن فايده ندارد و حيوان حرام مىشود ، پس لازم است كه مراعات اين كار بشود ؛ به اين كه هر چهار چيز را طورى ببرد كه قبل از آن كه بميرد اين چهار چيز بريده شده باشد ، بلكه احتياط واجب است كه اين كار يك مرتبهء عرفى واقع شود .
مسأله 7 - شرط است در حيوان كه رويش به سوى قبله باشد ، پس اگر با دانستن اين حكم عمداً خلاف كرد حيوان حرام مىشود ، بلى اگر نمىدانست حكم را يا مىدانست ولى اشتباه كرد قبله را و يا نسيان كرد حكم خدا را پس در اين چند صورت حيوان حرام نمىشود .
مسأله 8 - اگر قبله را نمىدانست يا آن كه مىدانست ولى حيوان را نمىتوانست به آن طرف برگرداند ، در اين صورت هم شرط لازم نيست كه مراعات شود .
مسأله 9 - شخص كشتار كننده لازم نيست رو به سوى قبله كند ، بلى احتياط مستحب است كه اين كار را بكند .
مسأله 10 - بايد كشتار كننده بسمله بگويد و يادى از خدا كند به جهت اين كار در حالى كه مشغول بريدن است يا قبل از آن نزديك به اشتغال به بريدن ، پس اگر عمداً نگفت يا گفت ولى به خاطر كشتار نبود ، حيوان حرام مىشود و چنانچه اشتباه كرد و فراموش نمود گفتن بسمله را و يا آن كه نمىدانست حكم خدا را مانعى نيست و حيوان حلال است و كفايت مىكند در بسمله كه بگويد

326

نام کتاب : رسالهء نجاة العباد ( فارسي ) نویسنده : السيد الخميني    جلد : 1  صفحه : 326
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست