پيدا كردهام يا لباسى ، و اگر همين قدر بگويد : چيزى پيدا كردهام كافى نيست . مسأله 2586 - اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مال من است در صورتى بايد به او بدهد كه نشانه هاى آن را بگويد . ولى لازم نيست نشانه هائى را كه بيشتر اوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد . مسأله 2587 - اگر قيمت چيزى را كه پيدا كرده به 6 / 12 نخود نقره سكه دار برسد چنانچه اعلان نكند و در مسجد ، يا جاى ، ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است . مسأله 2588 - هر گاه چيزى پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود ، بايد قيمت آن را معين كند يا براى خودش بردارد و يا به ديگرى بفروشد و پولش را براى صاحبش نگهدارد و احتياط واجب لازم آنست كه اين كار با اذن حاكم شرع ، يا وكيل او باشد ، و در هر دو صورت وجوب اعلان تا يك سال ساقط نمىشود و اگر تا يك سال صاحبش پيدا نشد ، مىتواند در ثمن تصرف كند و يا آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد ، و هر وقت صاحب مال پيدا شود بايد عوض ثمن و يا قيمتى را كه به عهده گرفته و مال را براى خود برداشته ، به او رد كند ، بلى اگر ثمن را صدقه داده باشد و صاحب مال به صدقه راضى شود چيزى بر او نيست . مسأله 2589 - اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن و نماز خواندن همراه او باشد ، در صورتى كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند اشكال ندارد . مسأله 2590 - اگر كفش او را ببرند و كفش ديگرى به جاى آن بگذاردند ، چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش او را برده ، مىتواند بجاى كفش خودش بردارد ولى اگر قيمت آن از كفش خودش بيشتر باشد ،