احكام نكاح ( ازدواج و زناشوئى ) بواسطه عقد ازدواج ، زن به مرد حلال مىشود و آن بر دو قسم است : دائم و غير دائم . عقد دائم آنست كه مدت زناشوئى در آن معين نشود و زنى را كه به اين قسم عقد مىكنند زوجه دائمه گويند و عقد غير دائم آنست كه مدت زناشوئى در آن معين شود ، مثلا زن را به مدت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند و زنى را كه به اين قسم عقد كنند متعه و صيغه مىنامند . احكام عقد مسأله 2372 - در زناشوئى - چه دائم و چه غير دائم - بايد صيغه خوانده شود و تنها راضى بودن زن و مرد كافى نيست و صيغه عقد را يا خود زن و مرد مىخوانند ، يا ديگرى را وكيل مىكنند كه از طرف آنان بخواند . مسأله 2373 - وكيل لازم نيست مرد باشد ، زن هم مىتواند براى خواندن صيغه از طرف ديگرى وكيل شود . مسأله 2374 - زن مرد تا يقين نكنند كه وكيل آنان صيغه را خوانده است نمىتوانند به يكديگر نگاه محرمانه نمايند و گمان به اين كه وكيل صيغه را خوانده است كفايت نمىكند ولى اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده ام كافى است . مسأله 2375 - اگر زنى ، كسى را وكيل كند كه مثلا ده روزه او را به عقد مردى در آورد و ابتداى ده روز را معين نكند ، آن وكيل مىتواند هر وقت كه