معامله با آن رائج باشد ، بنابر احتياط زكات آن واجب است . و اگر معامله با آن رائج نباشد اگر چه پول طلا و نقره به آن بگويند ، زكات آن واجب نيست . مسأله 1909 - كسى كه طلا و نقره دارد ، اگر هيچ كدام آنها به اندازه نصاب اول نباشد - مثلا 104 مثقال نقره و 14 مثقال طلا داشته باشد - زكات بر او واجب نيست . مسأله 1910 - چنان كه سابقا گفته شد زكات طلا و نقره در صورتى واجب مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد و اگر در بين يازده ماه ، طلا و نقره از نصاب اول كمتر شود ، زكات بر او واجب نيست . مسأله 1911 - اگر در بين يازده ماه طلا و نقرهاى را كه دارد با طلا يا نقره يا چيز ديگر عوض نمايد يا آنها را آب كند ، زكات بر او واجب نيست . ولى اگر براى فرار از دادن زكات اين كارها را بكند ، احتياط مستحب آنست كه زكات را بدهد . مسأله 1912 - اگر در ماه دوازدهم پول طلا و نقره را آب كند ، بايد زكات آنها را بدهد و چنانچه بواسطه آب كردن ، وزن يا قيمت آنها كم شود ، بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر او واجب بوده بدهد . مسأله 1913 - اگر طلا و نقرهاى كه دارد خوب و بد داشته باشد ، مىتواند زكات هر كدام از خوب و بد را از خود آن بدهد ولى بهتر است زكات همه آنها را از طلا و نقره خوب بدهد . مسأله 1914 - طلا و نقرهاى كه بيشتر از اندازه معمول فلز ديگر دارد ، اگر خالص آن به اندازه نصاب برسد ، انسان بايد زكات آن را بدهد . و چنانچه شك دارد كه خالص آن به اندازه نصاب هست يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد بوسيله آب كردن يا از راه ديگر مقدار خالص آن را معلوم كند .