شك كند ، بايد فورا فكر نمايد پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا كرد همان طرف را بگيرد ، و نماز را تمام كند و الا به دستورهائى كه گفته مىشود عمل نمايد و آن نه صورت از اين قرار است : اول - آن كه بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده و يك ركعت ديگر بخواند و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده بدستورى كه بعدا گفته مىشود بجا آورد . دوم - بين دو و چهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند . سوم - شك بين دو و سه و چهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم كه بايد بنابر چهار بگذارد و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته بجا آورد . چهارم - شك بين چهار و پنج بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم كه بايد بنا بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو سجده سهو بجا آورد ولى اگر يكى از اين چهار شك بعد از سجده اول ، يا پيش از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم ، براى او پيش آيد نماز باطل است . پنجم - شك بين سه و چهار ، كه در هر جاى نماز باشد ، بايد بنابر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد . ششم - شك بين چهار و پنج در حال ايستاده كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و بعد از سلام يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد . و احتياط لازم آنست . كه در اين صورت و هم چنين در صورت هفتم و هشتم بعد از نماز احتياط دو سجده سهو نيز بجاى آورد . هفتم - شك بين سه و پنج در حال ايستاده كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و بعد از سلام ، دو ركعت نماز احتياط ايستاده بجا آورد . هشتم - شك بين سه و چهار و پنج