فصل دوم : در اينكه بايد امام افضل از رعيت باشد .
فصل سوم : در طريق تعيين امام .
فصل چهارم : در تعيين امام .
فصل پنجم : در ادله بر امامت حضرت على عليه السلام .
فصل ششم : در مطاعن خلفا .
فصل هفتم : در مطاعن خليفه اول .
فصل هشتم : در مطاعن خليفه دوم .
فصل نهم : در مطاعن خليفه سوم .
فصل دهم : در مثالب معاويه و بنى اميه .
فصل يازدهم : در كرامات و معجزات حضرت امير عليه السلام .
فصل دوازدهم : در عدد اوصياى بعد از حضرت رسول .
خاتمه : در نكت متفرقه .
آغاز : " حمدى كه حاملان ملا اعلى و ذاكران كره غبرا از اداى آن عاجز آيند محمودى را سزاست " .
انجام :
شكر كه اين نامه بعنوان رسيد * بيشتر از عمر به پايان رسيد نسخ ، على بن حيدر مباركه ، چهارشنبه غره جمادى الثاني 1227 در قريه ورنامخواست بدستور حاج سيد محمد ورنامخواستى وهنگامى كه نان يافت نمىشد و هر منى هشتصد دينار بود ، عناوين و نشانيها شنگرف ، روى برگ اول تملك ميرزا محمد على فرزند ميرزا أبو طالب علاقبند بتاريخ جمادى الثاني 1266 و مهر بيضوى " محمد على بن أبو طالب الحسينى " ديده مىشود ، كتاب را روى همين برگ از ابن خاتون عاملي دانسته است ، جلد تيماج مشكى .
330 گ ، 21 س ، 30 * 5 / 20 سم

171