در 1095 برادرش مولى عبد اللّه از طرف شاه سليمان صفوى فرمانى دريافت و آن مقام را اشغال نمود و پس از آنكه در 1097 درگذشت براى بار دوم [1] مولى فرج اللّه حاكم حويزه شد و حكومت وى تا 1111 ادامه داشت و در اين سال سيد هيبة بن خلف كه از فاميل او است به حكومت رسيد و مولى فرج اللّه براى تصاحب مقام از دست رفته خود با او به نزاع پرداخت و براى بار سوم سر كار آمد ، اما پس از يكسال در اوايل 1112 به فرمان شاه سلطان حسين صفوى ، حكومت حويزه به برادر زاده اش مولى على بن عبد اللّه منتقل گشت ، ولى حكومت او فقط هشت ماه بود و در همان سال ( 1112 ) مولى فرج اللّه توانست كه مورد عفو شاه قرار گيرد و براى بار چهارم در اواخر 1112 به حكومت رسيد و تا 1114 كه فرزند خود مولى عبد اللّه را به جاى خود منصوب ساخت در آن منصب بود .
نسخه اصل در قم و يك نسخه از اين جلد نزد فاضل معاصر ، حاج سيد محمد على روضاتى در اصفهان موجود است كه مطلبى از آن در حاشيه صفحه 729 روضات الجنات نقل نموده ; نسخه‌هاى ديگرى هم در جاهاى ديگر وجود دارد .
جلد سوّم اين جلد داراى دو جزء است ، اول كه فراغ از تأليف آن اواخر ربيع الثانى

[1] صاحب اعيان الشيعه 42 : 272 حكومت مولى فرج اللّه را در 1098 پس از برادرش مولى عبد اللّه نوشته و از قبل از آن تاريخ اطلاعى نداشته ، همچنين صاحب تاريخ المشعشعيين : 154 كه گفته مولى فرج اللّه در 1097 به حكومت رسيده و معلوم نيست كه از 1092 تا 1095 چه كسى حاكم حويزه بوده اما استاد ما چون شرح تهذيب را ديده به حكومت اول ( 1092 ) اشاره كرده‌اند . الذريعة 16 : 19 .

87