نفيس را به چاپ برسانند ، و بدين وسيله قدردانى و سپاسگذارى كنند از مؤلف معظم ، كه رنجهاى بسيار در تأليف آن متحمل شده . و خدمتى بزرگ به مذهب حق ، و جامعه روحانيت شيعه بنمايند ، بلكه يكى از وظايف دينى خود را انجام دهند ، تا امامان و پيشوايان مذهب ( عليهم السلام ) را از خود راضى و خوشنود سازند ; زيرا كه اين كتاب شرح كلمات آن بزرگواران است .
يك دوره كامل از اين كتاب در كتابخانه مرحوم سيد آقا امام موجود است كه بيشتر آن به خط او است ، كه يكى از علاقمندان به احياء آثار گذشتگان بود ، و نگارنده در تصحيح و مقابله آن دوره ، با آن مرحوم همكارى نموده است ، و ما قبل از آنكه به مشخصات مجلدات اين كتاب بپردازيم ; لازم مى دانيم نقطه تاريكى را روشن كنيم و آن اينكه : جدّ اعلى در مقدمه انوار النعمانيه و در خاتمه آن ، غاية المرام را جزء مؤلفات خود ياد كرده ، يعنى تأليف آن قبل از انوار بوده ، در حالى كه در اول غاية المرام هم نام انوار را نوشته پس تأليف كدام جلوتر بوده و حقيقت امر چيست ! ؟
پاسخ اين پرسش كه به نظر نگارنده رسيده ، آن است كه شرح اول را كه سالها قبل از انوار نوشته ابتدا غاية المرام ناميده و بعدها كه شرح دوم مورد گفتگو را تأليف نموده ، نام شرح اول را براى آن انتخاب نموده و شرح اول را مقصود الانام ناميده است ، پس مقصود از غاية المرام مذكور در انوار يا مؤلفات ديگر سيد كه قبل از غاية المرام تأليف شده همان مقصود الانام است [1] .

[1] زيرا كه تأليف انوار در 1089 و مقصود الانام 1079 تا حدود 1084 بوده و نسخه اصل يكى از مجلدات آن كه موجود است مؤلف به خط خود در پشت صفحه اول ، آن را غاية المرام ناميده سپس آن را خط زده و مقصود الانام نوشته است .

79