اللّه بن سيد نور الدين بن سيد نعمت اللّه جزائرى [1] اين جلد را به فارسى ترجمه كرده و مكرر چاپ شده است . ترجمه ديگرى از عبد العالى بن محمد مقيم خوانسارى فريدنى دارد [2] .
جلد دوّم اين جلد كوچك و از نصف جلد اول كمتر ، و كمياب بوده است .
آغاز « الحمد للّه الذي أحيى الأرض بزهر الربيع » .
يك نسخه در كتابخانه مرحوم محدّث نهاوندى در مشهد موجود بود . در 1373 . مرحوم حاج سيد مصطفى امامزاده [3] نسخه‌اى از روى آن نوشت و در نجف اشرف به چاپ رسيد . و در 1396 با فهرستى كه عالم جليل معاصر سيد طيب جزائرى سلمه اللّه تعالى براى آن نوشت در قم افست گرديد . نگارنده هم قبل از چاپ شدن آن را استنساخ نمودم .
علامه تهرانى فرموده نسخه خط مؤلف نزد سيد محمد امام جمعه متوفى 1329 بوده [4] و سيد جعفر بن عبد الصمد موسوى جزائرى متوفى 1354 [5] از او

[1] از افاضل سادات جزائرى است ، در شجره مباركه 1 : 192 ترجمه شده .
[2] فهرست كتابخانه دولتى تربيت تبريز ، كتب خطى : 256 .
[3] از افاضل سادات جزائرى است ، در شجره مباركه 1 : 166 ترجمه شده .
[4] از افاضل سادات جزائرى است ، در شجره مباركه 1 : 137 ترجمه شده .
[5] از اعاظم و مفاخر سادات جزائرى و نياى نگارنده است ، وفاتش در 1350 بوده نه 54 و در اعيان الشيعة 44 : 141 ، و نقباء البشر 1 : 291 ، و معجم المؤلفين 9 : 152 ، وشجره مباركه جلد دوّم خطى ، مذكور است .

69