ملا عبد اللّه شوشترى متوفى 1021 كه چاپ شده است ، اين حواشى بر نسخه‌اى خطى از كتاب مزبور مورخ 1093 به خط شيخ محمد بن على جزائرى [1] ديده شده [2] و عالم جليل مرحوم سيد آقا امام متوفى به سال 1384 در جزوه‌اى آنها را تدوين نموده و ( التعليقات اليسيرة ، ذات الفوائد الكثيرة ) ناميده است .
16 - حواشى نهج البلاغة : شرحى است مختصر كه در حواشى آن كتاب نوشته و ( الحواشي الضافية والموازين الوافية ) اش ناميده و به عنوان حواشى در شرح حال او نوشته‌اند [3] .
صاحب رياض العلماء در اوائل ترجمه جدّ اعلى گفته « او را شرحى است بر نهج البلاغه كه در حواشى آن كتاب نوشته شده و در اواخر ترجمه گفته مؤلفات ديگرى داشته كه از آنها است : حواشى او بر نهج البلاغه كه به سبك حواشى قرآن نوشته است » [4] .
نگارنده گويد : حواشى مذكور در آخر كلام صاحب رياض همان شرح مذكور در اوائل او است ، و تعدد را كه او پنداشته درست نيست . و مقصود او از سبك حواشى قرآن ، آن است كه اين شرح در مجلدى تدوين نشده و در حواشى نهج البلاغه نوشته شده است و اين هم دليلى بر اتحاد آن دو است . علاّمه تهرانى وعده داده كه حاشيه نهج البلاغه سيد را به عنوان شرح بنويسد [5] ولى از قلم وى

[1] از شاگردان سيد نعمت اللّه بوده و در صفحه 307 ترجمه شده است .
[2] مصفى المقال : 484 .
[3] تذكره شوشتر : 58 ، و تحفة العالم : 97 .
[4] رياض العلماء 5 : 256 .
[5] الذريعة 6 : 228 ، و اين اشتباه در مصادر نهج البلاغة 1 : 288 نيز آمده .

62