تاريخ ترجمه 1296 مى باشد ، و حال اينكه شيخ محمد تقى بن عبد الرحيم در 1248 درگذشته است .
در هر حال ترجمه انوار النعمانيه مورد گفتگو ، به طور قطع ، از مير زين العابدين خوانسارى است .
در نور 31 گويد « نسب مترجم عفا اللّه عنه بدين طريق است مير زين العابدين بن سيد حسن . . . » . اما دست عمدى كلمه مترجم را محو كرده و به جاى آن با مركّبى سياه و خطى كه شباهت به چاپ دارد ( كاتب ) نوشته ، و توجه نداشته كه نام كاتب در آخر نسخه ميرزا محمد است نه زين العابدين ، و نسب او در اثناء كتاب بى مورد است . و منتخباتى از الانوار النعمانيه به خط محمد حسن محرر مورخ 10 - ذ ح - 1243 در كتابخانه وزيرى يزد موجود است كه به دست آخوند ملا محمد كاظم نوشته شده [1] .
و اما وجه تسميه كتاب آن است كه : مشتمل بر انوارى است ، و عناوين آن نور نور است . و نور با ضمّ نون ، روشنى ، و با فتح ، شكوفه را گويند ، و معنى دوم با نعمانيه انسب است ، زيرا كه منسوب است به نعمان بن منذر پادشاه حيره كه شقايق و گل‌هاى نعمانى به وى منسوبند . يا اينكه مقصود شكوفه‌هاى خون رنگ است ، از آنكه نعمان بنا به نوشته مجمع اللغات و ديگر كتب لغت و مخزن الادويه ، به معناى خون است .
اما بنا بر اين وجه بايد عناوين كتاب با تاء وحدت ذكر شود ، و به جاى نور ، نورة درست است . و نظير آن كتاب لآلى الاخبار است كه مشتمل بر لؤلؤ مى باشد و

[1] فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه‌هاى رشت و همدان : 1618 .

49