سيد نعمت اللّه جزائرى متولد 1112 و متوفى 1173 . براى چهار تن از علماء مشتركاً نوشته ، دو نفر را در اول و دو نفر را در آخر نام برده . به منزله تكمله امل الآمل است ، چنان كه در شرح حال شيخ حر عاملى در صفحه 309 گذشت . علماء آن دوره را ترجمه كرده . بسيار نفيس و ارزنده است ، حواشى مختصرى از مؤلف دارد چون بسيار مفصل است آن را به كبيره توصيف نموديم ، بعضى از آن تعبير به اجازات به صورت جمع كرده‌اند كه اشتباه است [1] . صاحب أعيان الشيعة آن را به عنوان ذيل اجازه نوشته ، و ترجمه هر كس را از آن نقل كرده ، فرموده در ذيل اجازه سيد عبد اللّه چنين مذكور است . بديهى است چنين تعبيرى اشتباه و اشتباه آور است . نسخه به خط اينجانب است كه سالها پيش آن را استنساخ كرده‌ام ، و به حمد اللّه در 1409 به كوشش شيخ محمد سمامى حائرى دام تأييده ، مؤلف كتاب بزرگان رامسر به چاپ رسيد .
أحسن الوديعة : عربى ، دو جلد ، تأليف عالم كثير التأليف سيد محمد مهدى خوانسارى اصفهانى كاظمى [2] متولد 1319 و متوفى يكشنبه 16 محرم 1391 ، به منزله تتميم روضات الجنات و متضمن شرح حال علماء شيعه قرن سيزدهم و چهاردهم است و دو بار چاپ شده در بغداد 1348 و در نجف اشرف 1388 .

[1] تاريخ جغرافيائى خوزستان : 8 ، و زندگانى و شخصيت شيخ انصارى : 5 .
[2] در بيشتر تاليفات او و در كتب تراجم ، شرح حال او نوشته شده از آن جمله در مجلة العرفان شماره چهارم از مجلد 62 صفحه 438 به قلم مرحوم سيد صالح شهرستانى كه از نويسندگان با سابقه معاصر بود و در شعبان 1395 طبق نوشته روزنامه كيهان درگذشت و نويسنده مجلة المرشد چاپ بغداد بود كه در تهران سكونت داشت .

448