گرديد » [1] .
صاحب نزهة الجليس در 1130 در مكه معظمه نزد او درس خوانده ، ولى در مصادر مذكور ، او را در شاگردان وى نام نبرده‌اند . سيد صدر الدين رضوى قمى معاصر وى ، در شرح وافيه تونى كه در علم اصول فقه است ، مطلبى از او نقل كرده و به « اخونا السيد نصر اللّه » از وى تعبير نموده است .
تاريخ شهادت او بين 1166 و 1168 بوده ، زيرا در 1166 قصيده كرّاريه را جمعى از ادباء تقريظ نوشته‌اند ، از آن جمله سيد نصر اللّه صاحب ترجمه ، به طورى كه در الذريعة 17 : 126 فرموده و در 1168 كه تاريخ تأليف اجازه است زنده نبوده .
صاحب روضات : 727 به آقا سيد عبد اللّه جزائرى نسبت داده كه او فرموده « استشهد فيما بين الخمسين والستّين » .

[1] در چهارشنبه 24 - شوال - 1156 نادر شاه ، علماى شيعه و سنى را در رواق حرم مطهر امير المؤمنين ( عليه السلام ) در نجف جمع نمود ، كه جهت اتحاد ميان دو مذهب تبادل نظر كنند و فردى به نام عبد اللّه سويدى از علماى اهل سنّت بغداد حاضر بود ، كه تفصيل آن واقعه و نام علماى حاضر را نوشته ، و سيد نصر اللّه شهيد ، خطيب آن مجلس بود كه در خطبه پس از درود به پيغمبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) نام چهار خليفه را برده و نام عمر را كه ممنوع از صرف به سبب معرفه بودن و عدل است ، و در حالت جرّ مفتوح است ، با كسره آورده بود ، پس عبد اللّه سويدى مذكور ، كه دشمن شيعه و خواهان تفرقه و مخالف با اتحاد بود ، كسره راء را عمدى دانسته و آن را اشاره به نبودن معرفه و عدل در عمر قلمداد كرد ، و همان را بهانه براى قتل آن شهيد دانست و به سلطان اسلامبول از او سعايت كرد ، و او را كافر و خارج از اسلام معرفى نمود ، كه او را شهيد كردند .

407