شارحان پيشين اين كتاب شريف ، كه برادر قرآن است ، به آنها نرسيده ، و در حقيقت از عهده شرح آن بر نيامده‌اند ; تنها اين بزرگوار بود كه براى حقانيت مذهب و عزت اسلام ، خداى بزرگ وى را توفيق شرح اين كتاب ارزانى فرمود ; و سزاوار است بزرگانى كه در رأس كارند توجهى خاص به اين كتاب عظيم نموده و آن را به لغات مختلف ترجمه كرده و به نشر آن همت گمارند ، كه اين كار از بزرگترين عبادات بلكه وظائف آنان به شمار مى آيد .
7 - قضاء امير المؤمنين . كه مكرر چاپ شده و در موضوع خود بسيار عالى و نفيس است . وبهترين ومعتبرترين كتابى است كه در اين موضوع نوشته شده ، و مرحوم شيخ ذبيح الله محلاتى و عرفات قصبى سنّى معاصر ، از آن نقل كرده‌اند ، نفر دوّم در كتاب فتاوى وأقضية وأحكام الإمام علي : 65 چاپ مصر ( 1411 ) گويد « من أقضيته كرّم الله وجهه ما يرويه العلاّمة التستري . . . » .
8 - النجعة . كه شرح لمعه و يازده جلد و حاوى آراء و اقوال علماء اهل سنّت نيز بوده و اشتباهات شهيد ثانى شارح لمعه و صاحبان بحار و وسائل و وافى و جواهر را متعرّض مى باشد .
12 - 13 ملا عليرضا و ملا علينقى سيد محمد شاهى شوشترى فرزندان ملا محمد باقر سابق الترجمه و ايشان در علوم عربيت فائق بودند ، نهايت ، ملا عليرضا را در اواخر حال ، مرض ماليخوليا عارض شده از حيّز انتفاع افتاد و از اعقاب ايشان الحال كسى باقى نيست ( 1 ) .
و ملا علينقى ، تملك خود را نوشته بر نسخه‌اى از نهج البلاغة كه اجازه سيد

( 1 ) تذكره شوشتر : 131 .

396