ولى دو پسر از او شناخته‌ايم بنام شيخ حسين و قاسم به طورى كه ذيلا مى نگاريم .
در الكرام البرره ، شيخ حسين را ترجمه كرده و فرموده « دو برادرش ملا محمد و ملا مقصود على هم ترجمه شان بيايد » [1] .
اما نامى از قاسم [2] نبرده و ما همينقدر مى گوئيم كه شيخ على صاحب عنوان ، دو برادر داشته به آن دو نام ، كه عمويان پدر شيخ حسين بوده‌اند و محتمل است كه به برادران وى مشتبه شده باشند .
اما شيخ حسين بن حسن بن على [3] مذكور ، عالمى جليل ، معروف به شيخ حسين واعظ و شاگرد سيد مجاهد بوده و به طورى كه از آثار او معلوم مى گردد تولدش در كربلا و مسكنش كربلا و نجف اشرف بوده و تا 1239 حيات داشته . كتاب هاى بسيارى را از آن جمله الانوار النعمانيه و صحيفة الرضا و مغنى اللبيب به خط او ديده‌ام و تأليفاتى بشرح زير داشته :

[1] الكرام البررة : 382 .
[2] پدر حسن بن قاسم بوده كه خطى زيبا داشته و مجمع البحرين مورخ 9 - ذ ق - 1244 را براى مرحوم حاج سيد محمد بن سيد طيب بن سيد محمد بن سيد نور الدين جزائرى ( جدّ چهارم نگارنده ) و دره بحر العلوم را مورخ 2 - رجب - 1246 براى فرزند برومندش حاج سيد احمد بن حاج سيد مذكور ( جدّ سوّم نگارنده ) نوشته . و نسخه‌اى از سيوطى مورخ 1238 ، به خط وى ديدم كه براى محمد حسين فرزند ملا موسى نوشته بود كه ظاهراً اهل شوشتر بوده و معلوم مى شود كه اين كاتب كارش كتابت بوده و از اين راه امرار معاش مى نموده .
[3] در مكارم الآثار 1 : 839 در عنوان ترجمه حاج شيخ جعفر فرزند شيخ حسين ، در جلو اين سه اسم « حاج ملا » را آورده كه جاى تامل است ، چه آنكه معلوم نيست هر سه نفر به حج رفته باشند و پدر شيخ حسين را بنام حسن نوشته‌اند و توصيف به ملا ، بى مورد است .

387