فرماندهان آن ديار در توقير و احترام آنها باقصى الغايه كوشند . و خوارق عادات ايشان از متقدمين و اشخاصى كه در قيد حيات‌اند به نحوى كه مذكور شد ، بر السنه و افواه كبار و صغار مردم آن ديار دائر و سائر است » [1] .
سيد حسين بن سيد احمد ملقب به شمس الدين جزائرى وى پدر سيد محمد پدر سيد عبد اللّه پدر سيد نعمت اللّه و سيدى جليل القدر و صاحب كرامات بوده است .
از كرامات او كه در مستدرك الوسائل [2] به نقل از مقامات النجاة مذكور است ، آن كه : سيد نامبرده گاوى داشته كه با آن ، زمين مزروعى خود را شخم مى زده اتفاقاً شيرى او را دريده اما از آن نخورده . سيد كه از جريان اطلاع حاصل كرده ، بندى را كه گاو را با آن مى بسته برداشته و در حالى كه مردم او را همراهى مى كردند به طرف شير رفته و آن بند را به گردن شير انداخته و آن حيوان درنده را كشان كشان به طرف منزل خود برده ، تا اينكه او را در شب حبس كرده به قصد آنكه او را نگهدارد و به جاى گاو از آن استفاده كند .
مردم كه از اين كار او به وحشت و حيرت آمده بودند ، با اصرار زياد از او خواهش كردند كه آن حيوان خطرناك را رها كند ، پس او را رها نمود .
يكى از شعرا به زبان محلى در مدح سيد و اولادش و اين داستان عجيب چنين گفته :

[1] تحفة العالم : 84 .
[2] مستدرك الوسائل 3 : 404 .

350