امام نهم ( عليه السلام ) از پاسخ او خشمناك شده و او را سرزنش كرده پس به امام ( عليه السلام ) عرض كرده « صدقت يا سيّدي وأنا أستغفر اللّه » از طرز برخورد با امام كه برادر زاده او بوده و او پيرى كهن سال بوده ، در حضور آن جمعيت ، معلوم مى شود كه اشتباهى كرده و پس از معلوم شدن حقيقت حال ، پشيمان شده و توبه كرده ، اين داستان قدحى نيست .
قبر شريف او به طورى كه در كتاب نفيس النقض : 170 [1] و پاورقى عمدة الطالب : 212 چاپ نجف اشرف تصريح شده [2] در آبه يا آوه [3] ( يكى از روستاهاى ساوه ) است . اكنون جزء ساوه بشمار مى آيد ، و آنجا از قديم مركز تشيع و مردمان آن شيعه بوده‌اند و بنا به تعبير ياقوت حموى در معجم البلدان 1 : 53 ، آبه شهركى در مقابل ساوه و در بين عوام معروف به آوه بوده ، و بزرگانى از آنجا برخاسته‌اند از آن جمله دانشمند اديب ، شاعر كاتب عاليقدر ، ابو سعيد منصور بن حسين آبى ، وزير مجد الدوله بويهى و صاحب كتاب بسيار نفيس نثر الدر كه در هفت جلد بزرگ اخيراً در مصر چاپ شده ، ولى طبق عادت ديرينه برادران عامّه ، آن را تصحيف و

[1] مؤلف اين كتاب ارزنده ، علامه متكلم عظيم القدر ( عبد الجليل قزوينى ) ( رحمه الله ) است كه از بزرگان و مفاخر ما شيعيان در قرن ششم بوده و كتاب مزبور را كه از بهترين كتب امامت است در پاسخ مفتريان و بد‌انديشان از مخالفان ، با رعايت عفت قلم و كمال ادب نوشته و بسى مفيد و مطالعه آن براى اهل فضل لازم است .
[2] يكى از دانشمندان كه در قرن دهم زندگى مى كرده و حواشى بر عمده زده ، كه در پاورقيهاى چاپ نجف به چاپ رسيده ، در پاورقى صفحه مرقوم در فوق گفته « من در ماه رمضان 918 قبر امامزاده عبد اللّه فرزند امام هفتم ( عليه السلام ) را كه در يكى از روستاهاى ساوه است زيارت كردم » .
[3] تبديل باء به واو در بسيارى از كلمات فارسى شايع است .

344