< شعر > أرّخت عام فراغه وتمامه * نجم الولاية كوكب التقديس [1] < / شعر > * 1224 * * * نگارنده گويد : حندس با كسر اول و سوم شب تاريك و حنادس سه شب آخر ماه را گويند كه در نهايت ظلمت است .
و اين كلمه كه تا اندازه‌اى نا مأنوس است مرا به ياد ديباچه شرح شواهد الفيه عينى موسوم به فرائد القلائد انداخت كه معروف به ( الشواهد الصغرى ) است [2] و در 1297 در مصر چاپ شده آغازش چنين است « حمداً ناصعاً صافياً شرجعاً شعلعاً و شكراً هامياً سامياً مكمياً شبذعاً لمن أطمى رباع المحبرين رفعة وترفّعاً بكلّ كابع ليس ضعضاعاً ولا فعفعاً وبهج نديهم بسريهم ذي معمع لا وعوعاً ولا ضوكعاً وصلاة على من علا براقاً رحاقاً و آب حائزاً فنعاً وعلى آله وصحبه الذين تلوه ولا أتلوه فضعاً ولا قذعاً واقتدوا بهداه وهديه مراغمين عكنكعاً كعنكعاً ما قاض شعشان المعمعان أشهراً وجمعاً . . . » .
درباره امثال او گفته‌اند ( شيطانه يتكلم بالهندية ) .

[1] تاريخ فوق مبنى بر آن است كه ( هاء ) الولاية را مطابق تلفظ تاء منظور داريم و اين بر خلاف قاعده است .
[2] در مقابل الشواهد الكبرى . در كشف الظنون 2 : 1066 به اين عنوان آنها را نوشته نه در حرف فاء ، ولى حائرى معاصر در فهرست كتابخانه مجلس 9 / 1 / 174 گويد در كشف الظنون به عنوان فوائد القلائد ياد شده !

338