متعففاً . . . » .
و در تذكره شوشتر او را چنين ستوده « حاوي صنوف كمالات و مفاخرات و مستجمع صفاى باطن و ظاهر بود ، طبعى بغايت لطيف و نفسى عفيف داشت و فقير ، كتاب مفاتيح را نزد او خوانده‌ام و در سال چهل و شش وفات نمود ، و يك پسر از او مخلف شد كه الحال در نهاوند است ، ملا عبد الكريم » [1] .
نگارنده گويد : مقصود 1146 است نه 1046 كه صاحب اللآلى المنتظمة در صفحه 114 توهم فرموده ، زيرا كه گوينده اين كلام كه صاحب تذكره شوشتر است تولدش در 1112 بوده و نشايد كه وفات استاد او در ( 1046 ) باشد و نيز تاريخ تأليف آنكتاب بين 64 - 1169 بوده كه در آن تاريخ ملا عبد الكريم فرزند صاحب ترجمه زنده بوده و خود قرينه‌اى ديگر بر عدم صحت تاريخ مزبور است .
و ملا عبد الكريم مذكور شاعرى اديب بوده و در اواخر عمر به موطن خود شوشتر برگشته است ( 2 ) .
صاحب كتاب سابق الذكر توهمى ديگر داشته ، كه ملا نظر على را دو بار نوشته و اين بار وفات او را در 1146 نگاشته اما لقب او را ننوشته و او را غير از زجاجى پنداشته است .
34 - قاضى نعمت اللّه شوشترى ( 000 - 1112 ) فرزند قاضى محمد معصوم و برادر قاضى عنايت اللّه مذكور در صفحه 279

[1] تذكره شوشتر : 128 . ( 2 ) تذكره شوشتر : 175 .

317