شيخ طوسى ، و عمل به آن بوده و ديوان شعر خوبى در مرثيه اهل بيت ( عليهم السلام ) و مقتل امام حسين ( عليه السلام ) داشته و شعر او بليغ و نفيس است [1] و از علامه مجلسى اجازه داشته و محدث سماهيجى از او روايت مى كند [2] .
محدث سماهيجى در اجازه شيخ ناصر جارودى او را از اعاظم تلامذه شيخ سليمان بن عبد اللّه بحرانى شمرده ، و فرموده « برادر دينى من است كه در روز غدير در مسجد الحرام با او عقد اخوت بسته‌ام ، فقيه فاضل عالم عامل ، امام جماعت معتبر صالح ، كوشا در حوائج برادران و سخت گير بر فاسقان است . در امر علم خدمت بسيارى كرده و بيشتر فنون را خوانده و نزد شيخ فقيه شيخ محمد بن ماجد شاگردى نمود و پس از او ملازم شيخ ما گشت تا او هم درگذشت . . . و او مشغول درس است و از آن خسته نمى شود و عبادت زياد مى كند » [3] .
هنگامى كه شيخ محمد بن يوسف در بحرين بود خوارج بر بحرين مسلط شدند ، لشكر ايرانيان را كشتند ، شيخ در آن فتنه زخمهاى فراوان برداشت ، او را بقطيف بردند ، پس از چند روز درگذشت ، و در مقبره حباكه به خاك سپرده شد و اين جريان در ماه ذى القعده 1130 بود [4] .
در الكواكب المنتثره : 710 وقوع اين قضيه را از الفيض القدسى در 1131

[1] لؤلؤة البحرين : 110 .
[2] اجازه شيخ حسين آل عصفور به شيخ احمد احسائى مطبوعه ضمن رساله شرح حال مجاز چاپ بمبئى 1310 صفحه 73 .
[3] أنوار البدرين : 180 ، و پاورقى لؤلؤة البحرين : 110 ، و الكواكب المنتثرة : 710 .
[4] لؤلؤة البحرين : 110 و غيره .

313