سامره آمد و از آنجا به كاظمين و كربلا و نجف مشرف شد و از بركت زيارت ائمه طاهرين ( عليهم السلام ) روشنائى چشمش بازگشت .
پس از ادراك زيارت امامان ( عليهم السلام ) و علماء عراق ، از راه فرات به جزائر برگشت و ارحام و اقوام را به لقاى خويش مسرور ساخت ، مردم جزائر كه نوعاً مقدس و متدين بودند ، حلقه ارادتش را به گوش جان كشيدند و به توقفش اصرار ورزيدند .
در اين بين فتنه طغيان حسين پاشا روى داد و سكنه جزائر را به گرفتاريها و ناراحتى هائى مبتلى ساخت كه منجر به خرابى جزائر و تفرق اهالى گرديد .
تفصيل قضيه آنكه : حسين پاشا پسر على پاشا پسر افراسياب پاشا ديرى [1] در

[1] براى اطلاع بيشتر از اين قضيه به كتاب زاد المسافر ، تأليف شيخ فتح الله كعبى دورقى چاپ بصره و تاريخ البصرة ، نوشته على ظريف اعظمى : 125 و تاريخ العراق بين الاحتلالين عباس العزاوى 5 - 6 : 90 مراجعه شود .

31