< شعر > تاريخ چو جستم ز خرد ، گفت افتاد * تاج از سر اسلام ز فوت آخوند < / شعر > ظاهراً مقصود آن است كه از ( فوت آخوند ) يكى كم شود كه 1146 به دست آيد .
دو رباعى هم در فوت سيد نور الدين فرزند سيد نعمت اللّه گفته كه در شرح حال او مذكور خواهد شد .
و سيد نور الدين مزبور شوهر خواهر قاضى مجد الدين بوده و از عيال ديگر خود دخترى داشته كه همسر قاضى مجد الدين بوده است .
در فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى [1] به نقل از فهرست كتابخانه دانشگاه رساله‌اى در شكار مورخ 1125 به مجد الدين فرزند محمد شفيع هاشمى عباسى نسبت داده ، كه مشتمل است بر مقدمه و دوازده باب و خاتمه‌اى ، و از رهگذر فقهى گفتگو كرده ، كه به نظر نگارنده همين قاضى مجد الدين است و معلوم مى شود كه عباسى بودن خود را قطعى مى دانسته . زيرا كتابى بزرگ در حالات امير المؤمنين ( عليه السلام ) از هنگام ولادت تا رحلت ، به نام شاه سلطان حسين صفوى نوشته و درّ النجف ناميده در آغاز ، نام و نسب خود را چنين آورده « ابن محمد شفيع العباسى الهاشمى المطّلبى مجد الدين » و در مدح شاه مردان گفته :
< شعر > آن شهنشاهى كه گاه رزم ز اقبال بلند * رشته جان مى شود در گردن خصمش كمند تا بدوش مصطفى شد سرفراز ، آن نامور * محضر فضلش شد از مهر نبوت معتبر < / شعر >

[1] فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى 1 : 427 - 428 ، و فهرست كتابخانه مركزى دانشگاه 11 : 2137 .

292