شاگردان و مجازان از سيد نعمت اللّه سيد قبل از توطن در شوشتر و پس از آن حوزه درسى مفصل داشته ، كه علامه مجلسى به آن اشاره كرده و معاصران وى كه او را ترجمه كرده‌اند ، در شرح حال او كلمه مدرس را نوشته‌اند [1] .
در اصفهان شاگردانى داشته و تدريس مدرسه ميرزا تقى دولت آبادى با او بوده است .
هنگامى كه مسافرت خود را به اصفهان شرح مى دهد مى نويسد « چون به دهدشت رسيديم حجره‌اى در كاروانسرا گرفتيم و در آنجا نشستيم ، بعد از ساعتى به يكى از رفقا گفتم برو ببين از دوستان ما كسى را مى بينى كه براى ما منزلى بگيرد ؟ پس او بيرون رفت و سيدى را آورد كه او در اصفهان در نزد من درس مى خواند ، چون مرا ديد بسيار شادمان شد و گفت كه جمعى از شاگردان شما در اين شهر ساكنند پس ايشان را خبر كرد و ايشان از سادات دهدشت بودند ، پس براى ما منزل

[1] اجازه مجلسى به سيد نعمت اللّه مذكور در صفحه 157 و امل الآمل 2 : 336 ، و إيجاز المقال ، و رياض العلماء 5 : 253 .

237