دمشق به ايران نوشته و گفته چون در دمشق گمنام بود و به فروختن نوعى از قماش كه آن را حرير مى گويند اشتغال داشت به حريرى معروف شد [1] .
در سلافة العصر چاپى ، حريرى به حويزى تصحيف شده [2] و بعضى از ترجمه نويسان كه به اين تصحيف توجه نداشته او را حويزى نوشته است [3] .
در امل الآمل چاپ سنگى ، متصل به منتهى المقال نام جدّ او كه احمد بوده محمد نوشته شده [4] . بعضى از ترجمه نويسان هم بدون توجه از آن پيروى كرده و جدّ او را محمد ناميده‌اند [5] .
از تأليفات او شرح قطر ابن هشام در نحو ، در كتابخانه مجلس در تهران و شرح قواعد شهيد در اصفهان موجود ، كه مقدارى از كتاب اخير در سال 1308 در حاشيه قواعد چاپ شده است [6] .
و اين اشعار از اوست :
< شعر > عِشْ بالجهالة فالجهول له المقام الفاخر * وأخو الفطانة والنباهة منه كلّ ساخر * هذا اقتضاء زماننا ولكلّ شيء آخر * < / شعر >

[1] خلاصة الأثر 4 : 49 .
[2] سلافة العصر : 315 .
[3] ريحانة الأدب 1 : 312 . و اگر وجه حريرى را در خلاصة الأثر ننوشته بود هم از خارج معلوم بود كه حويزى غلط است ; زيرا كه در جلد اول امل الآمل كه مخصوص عامليها است ترجمه شده و اگر حويزى بود در جلد دوم مذكور مى شد .
[4] امل الآمل : 27 .
[5] أعيان الشيعة 46 : 148 .
[6] فهرست كتابخانه مجلس 10 / 2 / 563 ، و فهرست كتب خطى كتابخانه‌هاى اصفهان : 252 .

231