مختصر و خطى است و دوّمى مفصّل و در 1410 چاپ شده . شيخ عبد النبى قزوينى از علماى قرن دوازدهم تتميم امل الآمل را نوشته كه در 1407 چاپ شده و سيّد حسن صدر متوفاى 1354 تكملة امل الآمل را تاليف كرده كه يك جلد كه مربوط به عامليها است در 1406 به چاپ رسيد ولى جلد دوّم متأسفانه مفقود شده و آنچه از آن هست منقولاتى از آن است كه در الكنى و الالقاب محدّث قمّى و الذريعه و الكرام البرره و نقباء البشر استاد ما علاّمه تهرانى قدّس سرّهما درج شده است و نا گفته نماند اجازه كبيره دانشمند بى نظير ، علاّمه كبير ، سيّد عبد اللّه جزايرى كه در 1168 نوشته شده و شرح حال علما و دانشمندان آن دوره را در بر دارد مانند ذيل امل الآمل است .
و بداية الهدايه در فقه كه از هداية الاُمة و هدايه را از وسائل انتخاب نموده كه مشتمل است بر واجبات و محرمات و قليلى از مستحبات ماثوره [1] و اين نوع تأليف بى سابقه بوده و اين كتاب در 1270 و 1318 چاپ شده است .

[1] عالم فقيه بزرگوار سيد عبد الكريم بن سيد محمد جواد بن سيد عبد اللّه بن سيد نور الدين بن سيد نعمت اللّه جزائرى متوفى 1214 شرحى بر بداية نوشته و احكام خمسه تكليفيه ( واجبات . محرمات . مستحبات . مكروهات و مباحات ) را كه مأثوراند در كتاب الدرر المنثورة في الأحكام المأثورة جمع آورى كرده است .

209