خط يكى از فضلاء كه شيخ حر عاملى پس از اين جريان به بلاد عجم ( ايران ) رفته است » .
نگارنده گويد : از تأمل و دقت در اين قضيه مظنون ، بلكه معلوم مى شود كه آن جماعت بى حميت كه عداوت خاندان رسالت و شيعيان آنان در قلوبشان ريشه دوانده و هميشه شيعيان و ايرانيان را به جرم دوستى اهل بيت ( عليهم السلام ) كه خدا در قرآن مجيد آن را مزد رسالت قرار داده ، در شكنجه و عذاب قرار مى داده‌اند ، تلويث را خود به وجود آورده و آن را بهانه براى رسيدن به مقصد شوم خود ، كه كشتن شيعيان است ، قرار داده‌اند .
و در 1363 يك مرد ايرانى مؤمن ، به نام ابو طالب يزدى در حال احرام حالش بهم خورد و استفراغ نمود ، قاضى وهابى بر خلاف نص صريح قرآن ، كه حرج را از بيمار برداشته ، او را محكوم به اعدام نمود و آن بيچاره بى گناه را شهيد كردند و خود را مصداق ( وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فيها . . . ) [1] قرار دادند و با آيه شريفه ( . . . وَمَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً . . . ) [2] مخالفت نمودند . و در سال 1407 نيز كه حجاج ايرانى در حال راهپيمائى و اظهار براءت از مشركان بودند مزدوران رژيم سعودى كه وهابيان بى دين و خشن هستند ، به آنان حمله كرده و جمعى قريب به چهار صد نفر را در آن مكان امن به شهادت رساندند و با اين كار وحشيانه تاريخ را تكرار كرده و روى پيشينيان خود را سفيد كردند . فلا حول ولا قوة إلاّ باللّه .
شيخ حر عاملى آثار ارزنده‌اى داشته و بعضى آنها را به پنجاه و پنج عدد

[1] النساء : 93 .
[2] آل عمران : 97 .

207