در شب جمعه 8 رجب 1033 بوده و چنان كه گفتيم در 1073 به قصد سكونت به مشهد رضوى رفته و تا هنگام مرگ در آنجا بوده است .
مكرر به حج رفته يك بار در 1057 به همراهى شيخ على بن سودون عاملى به طورى كه در شرح حال او نوشته [1] بار ديگر در 1066 به طورى كه در ذيل ترجمه پدر خود شيخ حسن آورده [2] .
سومين بار در 1087 يا 1088 بوده كه پياده از حال احرام تا آخر حج بوده ، و عده‌اى قريب هفتاد نفر پياده او را همراهى كرده‌اند و در الفوائد الطوسيه خوابى را كه در راه مكه ديده مرقوم داشته [3] .
سفر چهارم او معلوم نيست در چه تاريخى بوده است و آنچه را كه پيش از اين از جدّ اعلى نقل كرديم كه در سفر حج از بصره تا مكه معظمه او را همراهى كرده ، گويا در اين سفر بوده ، چه آنكه در تاريخ مسافرت اول و دوم او هشت ساله و هفده ساله بوده و براى آن مسافرت با مشقت ، آمادگى نداشته و در سفر سوم واقعه‌اى شوم و دردناك اتفاق افتاده كه جدّ اعلى به آن اشاره نكرده و آن را محبى كه از علماء عامه و معاصر شيخ حر بوده در ترجمه شيخ حر نوشته [4] و آن چنين است

[1] امل الآمل 1 : 120 .
[2] امل الآمل 1 : 66 .
[3] فوائد الرضوية 2 : 474 ، و مقدمه چاپ امل الآمل : 49 .
[4] صاحب سلافة العصر در صفحه 359 شرح حال شيخ حر را با تجليل شايان آورده ودر صفحه 360 عموى شيخ حر را كه هم نام او است محمد بن على نوشته واو را شاعرى اديب معرفى كرده و نمونه اى از شعر او را آورده وصاحب خلاصة الأثر ترجمه شيخ حر را از سلافه نقل كرده اما در نقل اشتباه نموده و آنچه را مربوط به عموى او است از صاحب سلافه در شرح حال او آورده و عبارت او مضطرب و نامفهوم است ، زيرا كه ظاهرش آن است كه قضيه فوق را از سلافه نقل كرده ، چون پس از آن گفته « قلت وهذه القصّة التي قد ذكرها . . . » و فاعل ذكرها جز صاحب سلافه نيست ، در حالى كه در سلافه چنين چيزى نيامده .

205