ارجمند وى صاحب بحار الانوار از او مشهورتر است ، مجلسى مطلق منصرف به او بوده ، و پدر را مجلسى اول مى خوانند .
مجلسى اول از استاد خود ملا عبد اللّه شوشترى و فرزندش ملا حسنعلى و شيخ بهائى و ديگران مجاز بوده ، و بسيارى از دانشمندان از او اجازه روايت داشته‌اند و بيشتر اجازات را بر كتب اربعه حديث ، به خط زيبا و غالباً درشت نوشته است .
دو اجازه مفصل براى فرزند برومند خود نگاشته ، يكى را دانشمند معاصر آقاى واعظ زاده خراسانى در 1348 شمسى ، به مناسبت هزاره شيخ طوسى به وسيله دانشگاه مشهد ، منتشر نموده است .
ديگرى را صاحب قصص العلماء نقل كرده ، اما در اوائل آن عبارتى ديده مى شود كه خالى از غرابت نيست ، گفته « ثمّ إنّ الولد الأعزّ . . . محمد باقر لمّا قرأ علَيّ كتب الفقه والأحاديث سيما الكتب الأربعة لأبي جعفر محمدين الثلاثة » [1] .
مجلسى اول اين تأليفات را داشته :
1 - إحياء الأحاديث . در شرح تهذيب شيخ طوسى .
2 - أربعين حديث . به درخواست ميرزا شرف الدين على گلستانه نوشته .
3 - حاشيه صحيفه سجاديه .
4 - حاشيه نقد الرجال .

[1] قصص العلماء : 214 ، و عبارت مزبور تصحيف شده و در چاپ به صورت محمد بن الثلاث در آمده است ، و در رياض العلماء 5 : 433 و الكنى و الالقاب 1 : 33 عنوان ابو جعفريون را به محمدين ثلاثه داده‌اند كه اگر درست باشد بايد ابو جعفرين باشد .

169