محمود ميمندى و مولانا الحاج حسين بقمشى [1] و جز آنان از علامه مجلسى پرسيده‌اند ، و او پاسخ داده ، به خواهش اهالى سبزوار ، آنها را به ترتيب كتب فقه ، از طهارت تا آخر تدوين نموده و مسائل ايادى سبا [2] ناميده و به نظر علامه مجلسى رسانيده است .
يك نسخه از اين كتاب ، كه وجه تسميه اش بر اهل فضل پوشيده نيست ، نزد نگارنده موجود است .
غير از مؤلفات مستقلى كه علامه مجلسى داشته ، حواشى و تعليقات بر بسيارى از كتب احاديث و اخبار و منشآت و فتاوى دارد ، كه اگر مجموع آنها حساب شوند به عدد بزرگى مى رسند .
ولادت علامه مجلسى در 1037 بوده ( جامع بحار الأنوار ) [3] مطابق ولادت او است .
درگذشت وى در 27 ماه رمضان ( 1110 ) بوده به طورى كه ميرزا ابراهيم بن زين العابدين نصيرى واقعه نويس عصر شاه سلطان حسين صفوى در دستور شهرياران صفحه 4 نوشته و مير محمد صالح خاتون آبادى داماد وى در حدايق

[1] حسين بن ابى محمد نعمچى طوسى از شاگردان مجلسى ، و از مشايخ سيد نصر اللّه حائرى در 1125 و مجاز از شيخ حر و شيخ محمد امين كاظمى بوده به طورى كه در الكواكب المنتثره : 187 ، آمده است و صاحب منبع الينابيع مكرر از وى نقل كرده به عنوان الحسين النعمجى ايده اللّه اما در الكواكب المنتثره محمد حسين است و محمد زائد است .
[2] ضمن 25 رساله فارسى مجلسى در 1412 چاپ شده است . ومؤلف آن در الكواكب المنتثره : 141 مذكور است .
[3] ترجمه زهر الربيع : 367 ، و در مواد التواريخ : 2 جمله مزبور را جامع بهار الانوار و مطابق 1034 نوشته ! !

153