< شعر > ذخائرش نگر و دعويم نما تصديق * ضرورتش كندت بي نياز از برهان سمات غر و صفات حميده‌اش شاهد * كه نحله برده ز كرّار و خيرة النسوان رسد نسب بجزائر شگفت زين قلزم * چنين نژاد كجا زاد مادر كيهان اگر نه قلزم علم است زاده نعمت * چرا تراود أزين بحر لؤلؤ و مرجان توان گرفتن بوى عبير را ز گلاب * خزان چه شد گل احمر به فصل تابستان ببلده نجف و قم ورا نظيري نيست * كجا رسد كه در اهواز و شهر آبادان گمان مراست كه اهواز سبزه بلواريست * در أو سليل گرامى شقايق نعمان يگانه جوهر فرداست قطب فضل و كمال * بطلعت مه رويش « و ان يكاد » بخوان دلم بساحت اهواز مىكند پرواز * چو روزه دار به افطار ليله رمضان ز من دعاى صميمى ز مؤمنان آمين * خداى حق كندش سر فراز در دو جهان ثناى بارى پروردگار از آغاز * سلام حاتمى جان نثار در پايان < / شعر >

15