في الآخرة مع من كان يتولاّه » [1] .
در أنوار النعمانية در نور آداب عالم با متعلم در فائده هفتم هم فرموده « هنگامى كه در اصفهان نزد استادم صاحب بحار درس مى خواندم ، مرا از ميان شاگردان خود كه از هزار نفر بيشتر بودند ، اختصاص داده بود به اينكه در منزل خود جاى داده بود و شب و روز با او معاشرت داشتم و وقتى كه مشغول تأليف آن كتاب بود ، شبها نزد او مى خوابيدم به جهت كمك كردن در امر تصنيف و بسيار شوخ بود و ظرافت به من نشان مى داد كه خسته نشوم و با وجود همه اين احوال هر وقت كه مى خواستم نزد او بروم مدتى دم در مى ايستادم ، تا خود را مهياى ملاقات با او كنم و دلم از شدت طپيدن كه ناشى از هيبت و عظمت او بود ، به حال عادى بر گردد » [2] .
در زهر الربيع فصلى جداگانه براى بيان مؤلفات مجلسى اختصاص داده ، كه از نسخه چاپى افتاده ، ولى در نسخه خط مؤلف و ترجمه آن كتاب 367 چاپ بمبئى موجود است . و در مقامات النجاة است كه در 1090 شاه سليمان صفوى امور مسلمين و احكام شرع مبين را به مجلسى وا گذاشت و او به خوبى از عهده آنها بر آمد .
و صاحب اجازه كبيره كه استادان جدّ اعلى را شمرده چنين گفته « ثمّ اختصّ به منهم ، المولى ، الثقة الأوحد ، العديم النظير ، البارع في التحرير والتقرير ، أفضل المتأخرين وأكمل المتبحّرين ، محيي آثار الأئمة الطاهرين ، محمد باقر بن محمد تقي المجلسي رحمة اللّه وبركاته عليه وأحلّه منه محلّ الولد البارّ من الوالد المشفق

[1] كشف الاسرار 2 : 75 .
[2] الأنوار النعمانية : 370 ، و 3 : 362 چاپ حروفى .

146