ساله دعوت او را اجابت مى كرده و چند روزى به ديدن او مى رفته و در يكى از سالها كه نرفته بود ، سيد عليخان اين اشعار را براى او فرستاد .
< شعر > يا أخا بشرنا قد تأخّرت عنّا * قد أسأنا ببعد عهدك ظنّاً < / شعر > تا اينكه گفته :
< شعر > كن جوابي لكي تردّ شبابي * لا تقل للرسول كان وكنّا < / شعر > در مجلس او هميشه از علوم تفسير و حديث و ادبيات و اشعار ، مذاكره و گفتگو مى شده و در اين علوم ماهر بوده و اشعار بسيارى از بر داشته و در امور سلطنت كمتر دخالت مى نموده و آنها را به فرزندان خود واگذار كرده بود [1] .
تأليفات او عبارتند از : خير المقال و ديوان شعر و منتخب التفاسير و نكت البيان و غيره .
جدّ اعلى در مسكن الشجون فرموده « منتخب التفاسير آخرين تأليف او است ، هنگامى كه خواست شروع در تأليف آن كند ، در روستاى منافيه همراه او بودم ، پس ; از من خواست تا براى او استخاره كنم ، وقتى قرآن مجيد را گشودم اين آيه شريفه آمد ( وَإنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَحُسْنَ مَآب ) [2] چون اين آيه را براى او خواندم ، شروع به تأليف نمود ، اما سر خود را تكان داد و گفت ، اين آخرين تأليف من است و از آيه شريفه نزديك شدن مرگ خود را استفاده كرد و همين طور هم شد ، و آن سال خضاب را ترك كرد و گفت خدا را ملاقات مى كنم ، با ريش سفيد اگر روى سفيد نباشد » .

[1] الأنوار النعمانية : 308 .
[2] سوره ص : 40 .

135