< شعر > از اين تضمين مرنج از كيميائى نيم جو حافظ * در اين مجلس بياو كشت خود را كن درو حافظ به پابوس حسين اندر جنان آنگه برو حافظ * حضورى گر همى خواهى از او غافل مشو حافظ * متى ما تَلقَ مَن تهوى دع الدنيا وأهملها * < / شعر > و همچنين از اشعار كيميائى ماده تاريخ و مرثيه‌اى است كه براى آخوند ملا محمد جعفر بن آقا بزرگ شوشترى گفته كه در 19 - ع 1 - 1261 فوت او اتفاق افتاده به طورى كه در مجموعه كيميائى مذكور است و آن را نقل خواهيم نمود .
اين شخص از دانشمندان گمنام شوشتر است [1] وى از شاگردان شريف العلماء مازندرانى در كربلا بوده و تقريرات اصول او را در كتابى بزرگ قريب پانصد صفحه نوشته و آن را مناهج الاصول ناميده و در مقدمه آن كتاب گفته است كه براى تحصيل به كاظمين و سامره و نجف و كربلا مسافرت كرده است .
رساله‌اى هم در صلوة جمعه نوشته كه آن را هم در حيات شريف العلماء و از كلمات او فراهم كرده . رساله ى هم در تفسير بسم اللّه دارد و اين دو ضمن مجموعه‌اى موجود و به خط او هستند و در آن مجموعه ( اهليلجه ) به خط نعمت اللّه بن محمد موسوى مورخ 1243 موجود است كه در آخرش نوشته « كتبتها لاُستاذنا الأعظم ملاّ محمد جعفر » .

[1] در الكرام البررة 1 : 246 گفته شيخ ملا جعفر بن آقا گپ شوشترى از بزرگان عصر خود بوده و در 1250 فوت شده و كيميائى قصيده‌اى در مرثيه او گفته . نگارنده گويد : وفات او 1261 بوده به طورى كه معلوم شد و آن تاريخ وفات درى شوشترى است كه سفينه خوشگو را ترتيب داده و كيميائى در مرثيه اش قصيده‌اى گفته و ما در شجره مباركه بمناسبتى شرح حال درى را نوشته و آن قصيده را نقل كرده‌ايم .

112