نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 534
فاعل است و در اينجا به معناى مضاعفكننده نيست، بلكه به معناى صاحب پاداش
مضاعف است، زيرا اسم فاعل در لغت عرب گاه به معناى صاحب چيزى مىآيد مانند{{صورتی: «موسر»}} يعنى «صاحب مال
فراوان». [1]
'''مضغة:'''
{{(آیه):ثُمَّ مِن
مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ}}
{{صورتی:«مضغة»}} از مادّه{{صورتی: «مضغ»}} به معناى جويدن است، و اين واژه به معناى مقدار كمى گوشت است كه انسان در يك
لقمه مىتواند آن را بجود و اين تشبيه جالبى است براى جنين در دوران بعد از{{صورتی: «علقه».}} [2]
'''مطابقه:'''
{{(آیه):سَبْعَ سَمَاواتٍ
طِباقاً}}
{{صورتی:«مطابقه»}} در اصل، آن است كه چيزى را فوق چيز ديگرى قرار دهند. [3]
'''مُطَفِّفِينَ:'''
{{(آیه):وَيْلٌ
لِلْمُطَفِّفينَ}}
{{صورتی:«مُطَفِّفِينَ»}} از مادّه{{صورتی: «تطفيف»}} در اصل از{{صورتی: «طَفَّ»}} گرفته شده كه به معناى كنارههاى چيزى است، و اين كه سر زمين{{صورتی: «كربلاء»}} را وادى{{صورتی: «طَفّ»}} مىگويند، به
خاطر اين است كه در ساحل{{صورتی: «فرات»}} واقع شده؛ سپس به هر چيز كمى واژه «طفيف» اطلاق شده است،
همچنين به پيمانهاى كه پر نباشد يعنى محتوايش به كنارهاى آن رسيده اما مملو نشده
است نيز همين معنا اطلاق مىشود، و بعد اين واژه در كمفروشى به هر شكل و به هر
صورت استعمال شده. [4]
'''مُطَّلِعُونَ:'''
{{(آیه):أَنْتُمْ
مُّطَّلِعُونَ}}
{{صورتی:«مُطَّلِعُونَ»}} از مادّه{{صورتی: «اطّلاع»}} به معناى سر كشيدن و جستجو كردن و بر چيزى مشرف شدن و آگاهى گرفتن است. [5]
'''مطلوب:'''
{{(آیه):الطَّالِبُ وَ
الْمَطْلُوبُ}}
در اين كه منظور از{{صورتی: «مطلوب»}} از مادّه{{صورتی: «طَلَب»}} در اين آيه چيست؟ حق همان است كه:
منظور از «مطلوب» خود بتها است كه ضعيف هستند و ناتوان.
بعضى از مفسران نيز، احتمال دادهاند:
{{صورتی:«طالب»}} اشاره به «مگس» و «مطلوب» اشاره به بتها است (زيرا مگسها به سراغ بتها
مىروند تا از مواد غذايى روى آنها بهره گيرند).
بعضى ديگر، «مطلوب» را مگس دانستهاند (زيرا به فرض كه بتها به فكر آفرينش
مگس ضعيفى بيفتند قادر نخواهند بود) ولى تفسير اول صحيحتر به نظر مىرسد. [6]
[1]سوره روم: 39؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/470/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص470.]
[2]سوره حجّ: 5؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/29/مضغة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص29.]