{{صورتی:«غيث»}}- چنان كه بسيارى از مفسران و بعضى از اهل لغت تصريح كردهاند- به معناى «باران
نافع» است، در حالى كه{{صورتی: «مطر»}} به هر گونه باران گفته مىشود، خواه نافع باشد يا غير
نافع. [2]
'''غَيْرَ مُسافِحِيْنَ:'''
{{(آیه):مُحْصِنينَ غَيْرَ
مُسافِحينَ}}
{{صورتی:«غَيْرَ مُسافِحِيْنَ»}} از مادّه{{صورتی: «سفاح»}} (بر وزن كتاب) به معناى زنا مىباشد و در اصل از{{صورتی: «سفح»}} به معناى ريزش
آب و يا اعمال بيهوده و بىرويه گرفته شده است و چون قرآن، در اين گونه امور،
هميشه از الفاظ كنايى استفاده مىكند آن را كنايه از آميزش نامشروع گرفته است. [3]
'''غَيْرَ مَعْرُوش:'''
{{(آیه):وَ غَيْرَ
مَعْرُوشاتٍ}}
مفسران در تفسير كلمه{{صورتی: «مَعْرُوش»}} و{{صورتی: «غَيْرَ
مَعْرُوش»}} سه احتمال دادهاند:
1- درختانى كه روى پاى خود نمىايستند و نياز به داربست دارند، و درختانى كه
بدون نياز به داربست روى پاى خود مىايستند؛ زيرا{{صورتی: «عرش»}} در لغت به معناى برافراشتن و هر موجود
برافراشته است و به همين جهت به سقف و يا تخت پايه بلند، عرش گفته مىشود.
2- منظور از{{صورتی: «مَعْرُوش»}} درخت اهلى است كه به وسيله ديوار و امثال آن در باغها حفاظت مىشود و{{صورتی: «غَيْرَ مَعْرُوش»}} درختان
بيابانى و جنگلى و كوهستانى است.
3-{{صورتی: «مَعْرُوش»}} درختى است كه بر سر پا ايستاده و اما{{صورتی:
«غَيْرَ مَعْرُوش»}} درختى است كه بر روى زمين مىخوابد و پهن مىشود.
{{صورتی:«غَيْظ»}} به معناى شدت خشم و غضب، حالت برافروختگى و هيجان فوق العاده روحى است، كه
بعد از مشاهده ناملايمات به انسان دست مىدهد.
و گاه به معناى «غم» آمده است، و در سوره{{صورتی: «احزاب»}} آميزهاى از هر دو مىباشد، لشكريان «احزاب»
كه آخرين تلاش و كوشش خود را براى پيروزى بر ارتش اسلام، به كار گرفته بودند و
ناكام ماندند، غمگين و خشمگين به سرزمينهاى خود بازگشتند. [5]
***
[1]سوره بقره: 256؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/327/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص327.]
[2]سوره شورى: 28؛[https://lib.eshia.ir/27575/20/460/غيث مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج20، ص460.]