responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 383

گفته‌اند. مادّه «معاشرت» نيز ممكن است از همين معنا گرفته شده باشد؛ چرا كه انسان‌ها را به صورت مجموعه كاملى در مى‌آورد. [1]

'''عُصْبَه:'''

{{(آیه):وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ}}

{{صورتی:«عُصْبَه»}} (بر وزن لقمه) در اصل از مادّه‌{{صورتی: «عصب»}} به معناى رشته‌هاى مخصوصى است كه عضلات انسان را به هم پيوند داده و مجموعه آن سلسله اعصاب نام دارد، سپس به جمعيتى كه با هم متحدند، پيوند، ارتباط، همكارى و همفكرى دارند «عصبه» گفته شده است. به كار رفتن اين واژه، نشان مى‌دهد كه توطئه‌گران در داستان‌{{صورتی: «افك»}} ارتباط نزديك و محكمى با هم داشته و شبكه منسجم و نيرومندى را براى توطئه تشكيل مى‌دادند. بعضى گفته‌اند: اين تعبير، معمولًا در مورد ده تا چهل نفر به كار مى‌رود.

اما مفهوم اين واژه در سوره‌{{صورتی: «قصص»}} با توجّه به اين كه «عُصْبَه»، به معناى جماعتى است كه دست به دست هم داده‌اند و نيرومندند، و همچون اعصاب يكديگر را گرفته‌اند، روشن مى‌سازد كه حجم جواهرات و اموال گران‌قيمت‌{{صورتی: «قارون»}} چقدر زياد بوده است. [2]

'''عصبيت:'''

{{صورتی:«عصبيت»}} در اصل، از مادّه‌{{صورتی: «عصب»}} به معناى پى‌هايى است كه مفاصل را به هم ارتباط مى‌دهد، سپس هر گونه ارتباط و به هم پيوستگى را تعصب و عصبيت ناميده‌اند، اما معمولًا اين لفظ در مفهوم افراطى و مذموم آن به كار مى‌رود. [3]

'''عَصْف:'''

{{(آیه):وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ}}

{{صورتی:«عَصْف»}} (بر وزن اسب) به معناى برگ‌ها و اجزايى است كه بر ساقه زراعت است و از گياهان جدا مى‌شوند، و گاه به وسيله بادها به هر سو پراكنده مى‌گردند، و به تعبيرى ديگر، به معناى «كاه» است، و بعضى آن را به معناى پوسته گندم هنگامى كه در خوشه است تفسير كرده‌اند. [4]

'''عِصَم:'''

{{(آیه):بِعِصَمِ الْكَوافِرِ}}

{{صورتی:«عِصَم»}} از مادّه‌{{صورتی: «عَصْم»}} جمع‌{{صورتی: «عصمت»}} در اصل به معناى «منع» و در اينجا- چنان كه گفته‌اند و قرائن گواهى مى‌دهد- به معناى نكاح و زوجيت است (البته بعضى تصريح كرده‌اند كه منظور نكاح دائم است، و تعبير به عصمت، نيز مناسب همين معناست؛ چرا

[1]سوره شعراء: 214؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/392/عِصَم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص392.]

[2]سوره يوسف: 8؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/383/عُصْبَه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص383.]؛سوره نور: 11؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/423/عُصْبَه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص423.]؛سوره قصص: 76؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/166/عُصْبَه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص166.]

[3]سوره شعراء: 198؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/379/عصبيت مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص379.]

[4]سوره رحمن: 12؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/123/عَصْف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص123.]؛سوره فيل: 5؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/362/عَصْف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص362.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 383
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست