نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 359
'''طَيِّبات:'''
{{(آیه):وَ رَزَقَكُمْ
مِّنَ الطَّيِّباتِ}}
{{صورتی:«طَيِّبات»}} از مادّه{{صورتی: «طَيْب»}} مفهوم وسيعى دارد كه هر گونه روزى پاكيزه را شامل مىشود خواه جنبه مادى
داشته باشد، يا معنوى، جنبه فردى داشته باشد يا اجتماعى. هر چيز پاكيزه، اعم از
غذا، لباس، همسران، خانهها، مَركبها، حتى سخنان و گفتگوهاى پاكيزه را، شامل
مىشود. ممكن است، انسان بر اثر نادانى، اين مواهب پاك را بيالايد، ولى خداوند، در
عالم آفرينش آنها را پاك آفريده است. [1]
'''طيّبات، طيّبين:'''
{{(آیه):وَ الطَّيِّباتُ
لِلطَّيِّبِيْنَ}}
در اين كه منظور از{{صورتی: «طيّبات»}} و{{صورتی: «طيّبين»}} در سوره{{صورتی: «نور»}} كيانند؟ مفسران بيانات مختلفى دارند:
{{صورتی:1-}} گاه گفته شده: منظور سخنان پاك، از آن مردان
پاك و با تقوا است، و «از كوزه همان برون تراود كه در او است».
{{صورتی:2-}} گاه گفته مىشود: «حسناتِ» اعمالى است كه تعلق
به پاكان دارد.
{{صورتی:3- «طيّبات»}} و{{صورتی: «طيّبون»}} به زنان و مردان پاكدامن اشاره مىكند و ظاهراً منظور از
آيه همين است، زيرا قرائنى در دست است كه معناى اخير را تأييد مىكند. [2]
'''طَيْر:'''
{{(آیه):أَ وَ لَمْ يَرَوا
إِلَى الطَّيْرِ}}
{{صورتی:«طَيْر»}} از مادّه{{صورتی: «طَيَران»}} جمع{{صورتی: «طائر»}} است، و لذا فعل و وصف آن به صورت جمع آمده و اين كه بعضى تصور كردهاند «طير»
مفرد است بر خلاف تصريح ارباب لغت مىباشد. [3]