نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 352
كار مىرود. و از آنجا كه درهاى خانهها را به هنگام شب مىبندند، و كسى كه شب
وارد مىشود، ناچاراست در را بكوبد، بهاشخاصى كه در شب وارد مىشوند{{صورتی: «طارق»}} گويند. [1]
'''طاغوت:'''
{{(آیه):يَكْفُرْ
بِالطَّاغُوتِ}}
{{صورتی:«طاغوت»}} صيغه مبالغه از مادّه{{صورتی: «طغيان»}} به معناى تعدى و تجاوز از حدّ و مرز است، و به هر چيزى كه
سبب تجاوز از حدّ گردد، گفته مىشود؛ از اين رو شياطين، بتها، حكام جبار و مستكبر
و هر معبودى غير از پروردگار، و هر مسيرى كه به غير حق منتهى مىشود، همه، طاغوت
است.
اين كلمه هم به معناى مفرد و هم به معناى جمع استعمال مىشود، هر چند گاهى آن
را به{{صورتی: «طواغيت»}} جمع مىبندند.
بعضى از مفسران، مانند{{صورتی: «زمخشرى»}} در{{صورتی: «كشّاف»}} معتقدند:{{صورتی: «طاغوت»}} در اصل{{صورتی: «طَغَيُوت»}} (بر وزن فعلوت) همانند «ملكوت» بوده، سپس مقلوب شده و لام
الفعل بر عين الفعل تقدم يافته و «طَيَغُوت» شده، و بعد از تبديل ياء به الف
«طاغوت» گرديده، و از چند جهت معنا تأكيد را مىرساند؛ صيغه مبالغه، معناى مصدرى،
و قلب. [2]
'''طاغِيَه:'''
{{صورتی:«طاغِيَه»}} از مادّه{{صورتی: «طُغيان»}} بهمعناى موجودى است كه از حدّ خود تجاوز كند و اين، هم با زلزله سازگار است
و هم با صاعقه، بنابراين، تضادى در ميان آيات نيست. [3]
'''طالب:'''
{{(آیه):الطَّالِبُ وَ
الْمَطْلُوبُ}}
در اين كه منظور از{{صورتی: «طالب»}} چيست؟ حق آن است كه{{صورتی: «طالب»}} در اين آيه عبادتكنندگان بتها هستند. بعضى
از مفسران نيز، احتمال دادهاند: «طالب» اشاره به مگس است.
{{صورتی:«طامَّة»}} از مادّه{{صورتی: «طمّ»}} (بر وزن فنّ) در اصل، به معناى پر كردن است و به هر چيزى كه در حدّ اعلى
قرار گيرد{{صورتی: «طامّه»}} مىگويند، و لذا به حوادث سخت و مصائب بزرگ كه مملوّ از مشكلات است نيز
«طامّه» اطلاق مىشود، و در اينجا اشاره به قيامت است كه مملوّ از حوادث هولناك
مىباشد و توصيف آن به{{صورتی: «كُبرى»}} تأكيد بيشترى درباره اهميت و عظمت اين حادثه بىنظير است. [5]
[1]سوره طارق: 1؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/372/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص372.]