آنچه مناسبتر با ريشه لغوى اين كلمه، و ظاهر آيه قرآن به نظر مىرسد، اين است
كه{{صورتی: «صَلُّوا»}} امر به طلب رحمت و درود فرستادن بر پيامبر صلى الله عليه و آله است. [2]
'''صلوات:'''
{{(آیه):وَ صَلَواتٌ وَ
مَساجِدُ}}
{{صورتی:«صلوات»}} جمع{{صورتی: «صلوة»}} به معناى «معبد يهود» است، و بعضى آن را معرب «صلوثا» مىدانند كه در لغت
عبرانى به معناى نماز خانه است. [3]
'''صَلْى:'''
{{(آیه):فَسَوْفَ
نُصْلِيْهِ نَاراً}}
{{صورتی:«صَلْى»}} (بر وزن سرو) در اصل، به معناى نزديك شدن به آتش است، گر چه گرم شدن و برشته
شدن و سوخته شدن با آتش را نيز{{صورتی: «صَلْى»}} مىگويند، اما در آيه فوق به معناى وارد شدن و سوختن در
آتش است. [4]
'''صِلِىّ:'''
{{(آیه):هُمْ أَوْلى بِها
صِلِيّاً}}
{{صورتی:«صِلِىّ»}} از مادّه{{صورتی: «صَلْى»}} مصدر است كه هم به معناى روشن كردن آتش، و هم چيزى را كه با آتش مىسوزانند
آمده است. [5]
{{صورتی:«صُمّ»}} از مادّه{{صورتی: «صَمَمْ»}} جمع{{صورتی: «اصَمّ»}} به معناى كر است. [6]
'''صمد:'''
{{(آیه):اللَّهُ
الصَّمَدُ}}
براى{{صورتی: «صمد»}} در روايات، كلمات مفسران و ارباب لغت، معانى زيادى ذكر شده است؛ «راغب» در
«مفردات» مىگويد: «صمد» به معناى آقا و بزرگى است كه براى انجام كارها به سوى او
مىروند.
و بعضى گفتهاند:{{صورتی: «صمد»}} به معناى چيزى است كه تو خالى نيست، بلكه پر است. در
«مقاييس اللغة» آمده است:{{صورتی: «صمد»}} دو ريشه اصلى دارد: يكى به معناى «قصد» است، و ديگرى به
معناى «صلابت و استحكام» و اين كه به خداوند متعال «صمد» گفته مىشود، به خاطر اين
است كه، بندگانش قصد درگاه او مىكنند. و شايد به همين مناسبت است كه معانى متعدد
زير نيز، در كتب لغت براى «صمد» ذكر شده است:
شخص بزرگى كه در منتهاى عظمت است،
[1]سوره حجر: 26؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/83/صمد مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص83.]؛سوره رحمن: 14؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/129/صمد مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص129.]
[2]سوره احزاب: 56؛[https://lib.eshia.ir/27575/17/445/صَلُّوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج17، ص445.]
[3]سوره حجّ: 40؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/130/صلوات مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص130.]
[4]سوره نساء: 30؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/452/صَلْى مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص452.]
[5]سوره مريم: 70؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/132/صِلِىّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص132.]
[6]سوره انفال: 22؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/156/صُمّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص156.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 337