نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 335
چيزهايى كه سطح كره زمين را پوشانيده، اعم از خاك، ريگ، سنگ و غيره، و همين
موضوع باعث اختلافِ نظر فقهاء در چيزى كه تيمم بر آن جايز است شده، ولى با توجّه
به ريشه لغوى كلمه «صَعِيد» كه همان «صعود و بالا قرار گرفتن» مىباشد، معناى دوم
به ذهن نزديكتر است. [1]
'''صَغَت:'''
{{(آیه):فَقَدْ صَغَتْ
قُلُوبُكُمَا}}
{{صورتی:«صَغَت»}} از مادّه{{صورتی: «صغو»}} (بر وزن عفو) به معناى متمايل شدن به چيزى است لذا مىگويند:{{صورتی: صَغَتِ النُّجُومُ}} «يعنى
ستارگان، متمايل به سوى مغرب شدند»؛ به همين جهت، واژه{{صورتی: «اصغاء»}} به معناى گوش فرا دادن به سخن ديگرى آمده است.
و منظور از{{صورتی: «صَغَتْ قُلُوبُكُمَا»}} در آيه مورد بحث، انحراف دلهاى آنها از حق، به سوى گناه بوده است. [2]
'''صَفّ:'''
{{(آیه):يُقاتِلُونَ فِى
سَبِيْلِهِ صَفّاً}}
{{صورتی:«صَفّ»}} در اصل، معناى مصدرى دارد، و به معناى قرار دادن چيزى در خط صاف است، ولى در
اينجا معناى اسم فاعل را دارد. [3]
'''صَفْح:'''
{{(آیه):الصَّفْحَ
الْجَمِيْلَ}}
{{صورتی:«صَفْح»}} به معناى روى هر چيزى است مانند صفحه صورت و به همين جهت{{صورتی: «فَاصْفَحْ»}} به معناى روى
بگردان و صرفنظر كن آمده است. روى گرداندن از چيزى، گاهى، به خاطر بىاعتنايى و
قهر كردن و مانند آن است، و گاهى، به خاطر عفو و گذشت بزرگوارانه، و مرتبه بالاترى
از صرفنظر كردن از مجازات است يعنى ترك همه نوع سرزنش.
{{صورتی:«صَفْح»}} به معناى جانب و طرف چيزى، و به معناى عرض و پهنا نيز مىآيد، و در سوره{{صورتی: «زخرف»،}} به معناى اول
است، يعنى آيا ما اين قرآن را كه مايه يادآورى است، از سوى شما بهجانب ديگرى
متمايل سازيم؟ [4]
'''صُفْر:'''
{{(آیه):كَأَنَّهُ
جِمَالَتٌ صُفْرٌ}}
{{صورتی:«صُفْر»}} از مادّه{{صورتی: «صُفْرَة»}} (بر وزن قفل) جمع{{صورتی: «أصفر»}} به معناى چيزى است كه زرد رنگ باشد و گاه به رنگهاى تيره
و متمايل به سياه نيز اطلاق شده، ولى در اينجا مناسب همان معناى اول است؛ زيرا
جرقههاى آتش زرد متمايل به سرخ است. [5]