responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 327

ص‌

'''صابئه:'''

{{(آیه):وَالنَّصارى‌ وَ الصَّابِئِينَ}}

{{صورتی:«صابئه»}} از{{صورتی: «صبأ»}} گرفته شده، چون اين طائفه از طريق حق و آئين انبياء منحرف گشتند، لذا آنها را{{صورتی: «صابئه»}} مى‌گويند.

در{{صورتی: «فرهنگ دهخدا»}} پس از تأييد اين كه اين كلمه عبرى است مى‌گويد:{{صورتی: «صابئين»}} جمع‌{{صورتی: «صَأْبى»}} و مشتق از ريشه عبرى (ص- ب- ع) به معناى فرو رفتن در آب (يعنى تعميد كنندگان) مى‌باشد. كه به هنگام تعريب‌{{صورتی: «ع»}} آن ساقط شده. [1]

'''صابِرُوا:'''

{{(آیه):صابِرُوا وَ رْابِطُوا}}

{{صورتی:«صابِرُوا»}} از{{صورتی: «مُصابَرَه»}} (از باب مفاعله) به معناى صبر و استقامت در برابر صبر و استقامت ديگران است. [2]

'''صاحِب، صاحِبُكُم:'''

{{(آیه):بِصاحِبِكُمْ مِّن جِنَّةٍ}}

{{صورتی:«صاحِب»}} در اينجا ممكن است اشاره به يكى از رؤساى قوم «ثمود» باشد، و يكى از اشرار معروف آنها، كه، در تاريخ به عنوان‌{{صورتی: «قدارة بن سالف»}} از او ياد شده است و نيز به معناى ملازم، رفيق و همنشين است؛ و در سوره‌{{صورتی: «تكوير»}} علاوه بر اين كه از مقام تواضع پيامبر نسبت به همه مردم حكايت مى‌كند، كه او هرگز قصد برترى جوئى نداشت، اشاره به اين است كه: او ساليان دراز در ميان شما زندگى كرده، و همنشين با افراد شما بوده است، او را به عقل و درايت و امانت شناخته‌ايد، چگونه نسبت جنون به او مى‌دهيد؟! جز اين كه او بعد از بعثت، تعليماتى با خود آورده كه با تعصب‌ها و تقليدهاى كوركورانه و هوا و هوس‌هاى شما سازگار نيست، لذا، براى اين كه خود را از اطاعت دستورات او معاف كنيد، چنين نسبت ناروايى را به او مى‌دهيد.

و تعبير{{صورتی: «صاحِبُكُم»}} (همنشين و دوست شما) در سوره «سبأ» در مورد شخص پيغمبر صلى الله عليه و آله، اشاره به اين است كه: او براى شما چهره ناشناخته‌اى نيست، او ساليان دراز در ميان شما بوده، او را به امانت، درايت و صدق و راستى شناخته‌ايد، تاكنون نقطه ضعفى در پرونده زندگى او مشاهده نكرده‌ايد، بنابراين، انصاف دهيد اتهاماتى كه به او مى‌بنديد، همه بى‌اساس است. [3]

'''صاخَّه:'''

{{(آیه):فَإِذا جآئَتِ الصّآخَّةُ}}

{{صورتی:«صاخَّه»}} از مادّه‌{{صورتی: «صخّ»}} در اصل، به معناى‌

[1]سوره بقره: 62؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/342/صابئه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص342.]

[2]سوره آل عمران: 200؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/301/صابِرُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص301.]

[3]سوره سبأ: 46؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/152/صاحِب، صاحِبُكُم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص152.]؛سوره قمر: 79؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/65/صاحِب، صاحِبُكُم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص65.]؛ تكوير، آيه 22 (ج 26، 205)

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 327
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست