نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 320
اشاره كردهاند. بعضى، احتمال دادهاند:
منظور «شهيدان راه خدا» بالخصوص بوده باشند اما اين بعيد به نظر مىرسد، چرا
كه سخن از گواهان محكمه عدل الهى است نه از «شهيدان راه حق» هر چند ممكن است آنها
نيز در صف شهود باشند.
{{صورتی:«شهداء»}} جمع{{صورتی: «شهيد»}} از مادّه{{صورتی: «شهود»}} به معناى «حضور توأم با مشاهده» است، خواه با چشم ظاهر باشد، يا چشم دل؛ و
اگر به «گواه»، شاهد و شهيد اطلاق مىشود، به خاطر حضور و مشاهده صحنه است،
همانگونه كه اطلاق اين واژه بر «شهيدان راه خدا»، به خاطر حضورشان در ميدان جهاد
است. بعضى نيز احتمال دادهاند كه، «شهداء» در سوره{{صورتی: «حديد»}} به همان معناى شهيدان راه خدا است، يعنى افراد
مؤمن اجر و پاداش شهيدان را دارند، و به منزله شهداء محسوب مىشوند. [1]
'''شَهَوات:'''
{{(آیه):حُبُّ
الشَّهَواتِ}}
{{صورتی:«شَهَوات»}} جمع{{صورتی: «شهوت»}} به معناى علاقه شديد به چيزى است، ولى در آيه بالا{{صورتی: «شهوات»}} به معناى «مُشْتَهَيات» (اشياء مورد علاقه) به
كار رفته است. [2]
'''شهود:'''
{{(آیه):إِلَّا كُنَّا
عَلَيْكُمْ شُهُوداً}}
{{صورتی:«شهود»}} جمع{{صورتی: «شاهد»،}} در اصل، به معناى حضور توأم با مشاهده با «چشم» و يا «قلب» و «فكر» است؛ و
تعبير به جمع، اشاره به اين است كه نه تنها خدا، بلكه فرشتگانى كه فرمانبردار او و
مراقب اعمال انسانها هستند نيز، از همه اين كارها با خبر، و شاهد و ناظرند. [3]
'''شهيد:'''
{{(آیه):الشُّهَدآءِ وَ
الصَّالِحِيْنَ}}
{{صورتی:«شهيد»}} در اصل، به معناى گواه است، منتها گاهى انسان به وسيله سخن، گواهى بر حق
مىدهد و گاهى به وسيله عمل و كشته شدن در راه اهداف پاك، گواهى مىدهد
{{صورتی:«شهيد»}} به معناى{{صورتی: «شاهد»}} از مادّه{{صورتی: «شهود»}} به معناى آگاهى توأم با حضور است مفهوم اين سخن در سوره{{صورتی: «حجّ»}} آن است كه شاهد
بودن پيامبر صلى الله عليه و آله بر همه مسلمانها به معناى آگاهى او از اعمال امت
خويش است، و اين با روايات{{صورتی: «عرض اعمال»}} و بعضى از آيات قرآن كه به آن اشاره مىكند كاملًا سازگار
مىباشد؛ چرا كه طبق اين روايات، اعمال همه امت را در عرض هفته به حضور پيامبر صلى
الله عليه و آله عرضه مىدارند و روح پاك او از همه اينها آگاه و با خبر مىشود،
بنابراين او