responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 289

به معناى اسرار مردم است.

در حديثى از امام باقر عليه السلام و صادق عليه السلام مى‌خوانيم: «{{صورتی:سرّ}} آن است كه در دل پنهان نموده‌اى و{{صورتی: أَخْفى‌}} آن است كه به خاطرت آمده اما فراموش كرده‌اى». [1]

'''سَرائِر:'''

{{(آیه):يَوْمَ تُبْلَى السَّرآئِرُ}}

{{صورتی:«سَرائِر»}} جمع‌{{صورتی: «سريره»}} به معناى حالات، صفات و نيات درونى و پنهانى است. [2]

'''سراب:'''

{{(آیه):أَعْمَالُهُمْ كَسَرابٍ بِقيعَةٍ}}

{{صورتی:«سراب»}} در اصل از مادّه‌{{صورتی: «سَرَب»}} (بر وزن شرف) به معناى راه رفتن در سراشيبى است و{{صورتی: «سَرْب»}} (بر وزن چرب) به معناى راه سراشيبى است؛ به همين مناسبت‌{{صورتی: «سراب»}} به تلألؤى مى‌گويند كه از دور در بيابان‌ها و سراشيبى‌ها نمايان مى‌شود و به نظر مى‌رسد كه در آنجا آب وجود دارد، در حالى كه چيزى جز انعكاس نور آفتاب نيست. [3]

'''سَرابِيل:'''

{{(آیه):سَرابيلُهُم مِّنْ}}

{{صورتی:«سَرابِيل»}} جمع‌{{صورتی: «سِربال»}} (بر وزن مثقال) به گفته «راغب» در «مفردات» به معناى پيراهن است، از هر جنسى كه باشد؛ ساير مفسرين نيز همين معنا را تأييد كرده‌اند. و بعضى آن را به معناى هر گونه لباس و پوشش دانسته‌اند، اما مشهور همان معناى اول است. [4]

'''سراج:'''

{{(آیه):وَ جَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً}}

تعبير به‌{{صورتی: «سراج»}} (چراغ) درباره «خورشيد» و «نور» در مورد «ماه» به خاطر آن است كه نور «خورشيد» از درون خودش مى‌جوشد مانند چراغ، اما نور «ماه» از درون خودش نيست و شبيه بازتابى است كه از آئينه منعكس مى‌شود؛ و لذا كلمه «نور» كه مفهوم اعمى دارد در مورد آن به كار رفته است. اين تفاوت تعبير، در آيات ديگر قرآن نيز ديده مى‌شود. [5]

'''سراج منير:'''

{{(آیه):سِراجاً مُّنيراً}}

{{صورتی:«سراج منير»}} بودن پيامبر صلى الله عليه و آله با توجّه به اين كه‌{{صورتی: «سراج»}} به معناى «چراغ» و{{صورتی: «منير»}} به معناى «نور افشان» است اشاره به معجزات و دلائل حقانيت و نشانه‌هاى صدق دعوت پيامبر است، او چراغ روشنى است كه خودش گواه خويش است، تاريكيها و ظلمات را مى‌زدايد، و چشم‌ها و دل‌ها را به سوى خود متوجّه مى‌كند، و همان‌گونه كه‌

[1]سوره طه: 7؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/186/سراج منير مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص186.]

[2]سوره طارق: 9؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/382/سَرائِر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص382.]

[3]سوره نور: 39؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/524/سراب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص524.]؛سوره نبأ: 20؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/49/سراب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص49.]

[4]سوره ابراهيم: 50؛[https://lib.eshia.ir/27575/10/440/سَرابِيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج10، ص440.]؛سوره نحل: 81؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/378/سَرابِيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص378.]

[5]سوره نوح: 16؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/84/سراج مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص84.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 289
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست