نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 281
{{صورتی:بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ».}} و به راستى اين ساعت، ساعت غفلت است و بسيارى از جنايات و تبهكارىها و
انحرافات اخلاقى، در همين ساعات آغاز شب، انجام مىشود كه نه مردم مشغول كسب و
كارند، و نه در خواب و استراحت، بلكه يك حالت غفلت عمومى معمولًا بر شهرها مسلط
مىشود، و رواج كار مراكز فساد، نيز در همين ساعت است.
بعضى نيز احتمال دادهاند،{{صورتی: «ساعت غفلت»}} نيمه روز، به هنگام استراحت مردم و تعطيل موقت كار روزانه
است، ولى تفسير اول صحيحتر و دقيقتر به نظر مىرسد. [1]
'''ساعت كبرى:'''
{{صورتی:«ساعت كبرى»}} روز رستاخيز و زنده شدن مردم براى حساب است. [2]
'''ساعت وسطى:'''
{{صورتی:«ساعت وسطى»}} روز مرگ ناگهانى اهل يك زمان (به مجازاتهاى الهى و عذابهاى استيصال). [3]
'''ساق:'''
{{(آیه):يَوْمَ يُكْشَفُ
عَنْ ساقٍ}}
{{صورتی:«يكشف عن ساق»}} به گفته جمعى از مفسران كنايه از شدّت هول، وحشت و وخامت كار است، اما بعضى
گفتهاند:
{{صورتی:«ساق»}} به معناى اصل و اساس چيزى است، مانند ساقه درخت؛ بنابراين،{{صورتی: «يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ»}} يعنى در آن روز ريشههاى هر چيز آشكار مىشود، ولى، معناى اول مناسبتر به
نظر مىرسد. [4]
'''سامراً:'''
{{(آیه):سامِراً
تَهْجُرُونَ}}
{{صورتی:«سامراً»}} از مادّه{{صورتی: «سمر»}} (بر وزن ثمر) به معناى گفتگوهاى شبانه است. بعضى از مفسران گفتهاند: معناى
اصلى اين ماده{{صورتی: «سايه ماه در شب»}} است كه تاريكى و سفيدى در آن آميخته شده و از آنجا كه گفتگوهاى شبانه گاه در
سايه ماهتاب انجام مىشود- چنان كه نقل كردهاند مشركان عرب شبهاى ماهتابى در
اطراف كعبه جمع مىشدند و بر ضد پيامبر صلى الله عليه و آله سخن مىگفتند- اين
واژه در مورد آن به كار رفته، و اگر مىبينيم به افراد گندمگون و يا خود گندم،{{صورتی: «سمراء»}} گفته مىشود به
خاطر آن است كه سفيدى آن با كمى تيرگى آميخته شده است. [5]
'''ساهِرَة:'''
{{(آیه):فَإِذا هُمْ
بِالسَّاهِرَةِ}}
{{صورتی:«ساهِرَة»}} از مادّه{{صورتی: «سهر»}} (بر وزن سحر)، به معناى شب بيدارى است، و از آنجا كه
[1]سوره قصص: 15؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/53/ساهِرَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص53.]